روش اصلاح شده براي پايدار سازي شيبهاي طبيعي به وسيله ژئوتكستايل  Fulltext 

[ علي كمك پناه ] - عضو هيات علمي دانشگاه تربيت مدرس و مدير گروه ژئوتكنيك موسسه بين المللي زلزله شناسي و مهندسي زلزله
[ بهمن نيرومند ] - دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه تربيت مدرس

خلاصه مقاله:

با توجه به گستردگي انواع زمين لغزه ها، روشهاي مختلفي براي پايدار كردن آنها وجود دارد كه در اكثر موارد تركيب آنها جواب خوبي مي دهد. پايداركردن شيبهاي طبيعي به وسيله ژئوتكستايل نيز يكي از روشهايي استكه در بعضي از زمين لغزه ها مي تواند كاربرد داشته باشد.
اين مقاله به تشريح دو روش مي پردازد كه هر اين روشها دركنترل زمين لغزه هاي كوچك و شيبهايي كه از مصالح رسي يا شيلهاي يكنواخت تشكيل شده اند و گسيختگي آنها به صورت لغزه هاي دوراني است موفق هستند. روش اول اوسط كرنر در سال 1984 توسعه يافته است. اين روش از ژئوتكستايل به عنوان يك پوسته كششي در سطح شيب و از ميل مهارها، براي دوختن لايه هاي لغزنده خاك به سطح زيرين استفاده مي كند در روش دو كه اين مقاله پيشنهاد شده است با مقيد كردن پنجه و بارگذاري روي آن و ساتفاده از روشها يحفاري و زهكشي سطوح، پايداري شيب نامعين ميشود. در اين روش ژئوتكستايل به عنوان يك جسم زهكش كننده و با مقاومت كششي بالا به كار رفته است و از آن براي ارتقاء ظرفيت باربري پي ها، ايجاد خاكريزهاي با ارتفاع زياد و شيبهاي متمايل به قائم، ظرفيت باربري پي ها، ايجاد خاكريزهاي با ارتفاع زياد، و شيبهاي متمايل به قائم، زهعكشي آب پشت ديوار و امكان استفاده حداكثر از نيروي ميل مهارها استفاده شده است. در اين روش از بلوكهاي مهاري و كابلهاي مهاري در ايجاد خاكريزها استفاده شده است.
براي روش پيشنهادي يك برنامه كامپيوتري تهيه شده است كه تحليل پايداري شيب در حالت هاي شيب طبيعي، شيب همراه خاكريز در پنجه ، خاكريز و خاكريز مسلح شده به وسيله ژئوتكستايل را امكان پذير و ضريب اطمينان مي نيمم را در هر حالت ارائه مي دهد.