[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مدل سازي فيزيكي به منظور مطالعه وضعيت نشست حاصل از انجام عمليات معدنكاري جبهه كار طولاني  Fulltext 

[ نويد بحراني ] - فارغ التحصيل كارشناسي استخراج معدن دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب
[ احمد اسدي ] - استاديار گروه مهندسي معدن دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب

خلاصه مقاله:

نشست سطح زمين يكي از پيامدهاي احتناب ناپذير در بسياري از معادن زير زميني است كه هر محيط زيست و سازه هاي سطحي و زير زميني خسارت هاي جبران ناپذيري وارد مي كند. همين امر پژوهشگران را به تحليل بيشتر و ارائه روش هاي دقيق تر براي پيش بيني نشست واداشته است. مدل هاي فيزيكي، مدل هاي ساده اي از ساختارهاي پيچيده نمونه اصلي اند كه ازمواد مناسبي ساخته مي شوند تا بتوانند جايگزيني براي شبيه سازي ويژگي هاي مكانيكي نمونه اصلي باشند. استفاده از مدل هاي فيزيكي براي مشخص كردن رفتار احتمالي زمين هنگامي كه تحت تاثير فرآيندهاي استخراج مواد معدني قرار مي گيرند به ابزاري موثر براي پيش بيني و تفسير پديده نشست زمين تبديل شده است. در اين پژوهش با استفاده از ساخت پنج مدل فيزيكي ماسه اي تاثير تغيير شيب كارگاه استخراجي بر پارامترهاي پروفيل نشست بررسي شده است. نتايج اين بررس ها نشان داد كه با افزايش شيب كارگاه استخراج از صفر تا بيست درجه، مقدار بيشترين نشست و فاصله افقي آن تا مركز كارگاه و زاويه تاثير در قسمت عميق ارگاه افزايش مي يابد. اما زاويه تاثير در قسمت كم عمق كارگاه روندي كاهشي دارد. رفتار متفاوتي كه دراين آزمايش ها ديده شد روند افزايشي تغييرات بيشترين نشست بود . علت آن را مي توان در نوع ماده استفاده شده در آزمايش ها دانست، بدين معني كهماسه رفتاري سيلا گونه دارد و تمام فضاي خالي استخراجي را پر مي كند. با افزايش شيب كارگاه ضخامت ظاهري آن نيز زياد شده و در نتيجه ميزان بيشترين نشست افزايش مي يابد.

مدل سازي فيزيكي ، نشست سطحي زمين ، بيشترين نشست ، فضاي استخراجي ، نظريه باكينگهام