فرايند مديريت براي توسعه ايمني و آمادگي در مقابل سوانح  Fulltext 

[ عزيزالله روديني ] - كارشناس ارشد مديريت، مدرس پژوهشكده تعليم و تربيت

خلاصه مقاله:

شناخت بحران، يكي از وظايف مديريت است اما از آن مهمترين ، پيش بيني بحران مي باشد. چرا كه بدون پيش بيني و قدرت نگاه به آينده آن، اين بحران خواهد بود كه چون طوفاني ما را به هر سو كه بخواهد مي كشاند (قانع بصيري، 1372: 22).
در اين مقاله بعد از ارائه تعاريفي از بحران، فاجعه و مديريت بحران، مسئله برنامه ريزي براي بحران مورد بررسي قرار گرفته است. از سويي، نگرش سيستمي (نظريه كل گرا كه از اساسي ترين الزامات مديريت امروزي است)، و نحوه برخورد با بحران از طريق اين نگرش مورد توجه قرار گرفته است.
بطور كلي چگونه بايد با بحرانهاي احتمالي روبرو شد و آنها را تحت كنترل و در عين حال اداره منطقي و قابل قبولي در آورد؟ چگونگي اداره و رويارويي با بحران موضوع بعدي است كه در اين مقاله مطرح شده است . اگر فعاليتهاي مختلف مديريت را درنظر آوريد، به وضوح مشاهده ميشود كه جوهر تمامي فعاليتهاي مديريت تصميمگيري است. (الواني ، 1372، 177). تصميم گيري دربحران و شرايط سه گانه تصميم گيري و همچنين مدل مفهومي فرايند تصميم گيري در شرايط بحراني، مباحثي هستند كه در ادامه اينمقاله بدانها پرداخته مي شود. نگاهي گذرا به مديريت مصائب جمعي و نيز مقايسه ديدگاه سنتي مديريتمصائب جمعي و ديدگاه نوين مديريت مصائب جمعي و چرخه مصائب جمعي موضوع پاياني مقاله مي باشد. در پايان، نتيجه گيري مقاله ارائه گرديده است . اميد است اين مقاله بتواند در جهت مديريت و برنامه ريزي براي بحران مورد استفاده مديريت بحران قرار گيرد.