معرفي الگوي ساختار يافته جهت ارزيابي موقعيت مكاني ايستگاه آتش نشاني (با مثالي كاربردي)  Fulltext 

[ حسن صراف جوشقاني ] - كارشناس ارشد مهندسي صنايع

خلاصه مقاله:

امروزه تجزيه و تحليل مكان مراكز امداد و نجات يكي از اولين و اساسي ترين گام ها در برنامه ريزي و توسعه شهرها بشمار ميرود. يكي از مشكلات عمده كلان شهرهاي كشور در حال توسعه عدم شناخت كافي متغيرهاي محيطي و بالطبع ناآگاهي از پتانسيل هاي بحراني در مناطق گوناگون مي باشد، بر اين پايه بسياري از سرمايه گذاري هاي انجام شده در بخش امداد و نجات، معمولا به بازدهي مطلوب دست نيافته و اتلاف سرمايه ناشي از عدم تطابق برنامه ريزي ها با ويژگيهاي محيطي از جمله خصويات بارز اين شهرها به شمار ميرود.
در اين مقاله با توجه به وضعيت نامطلوب تهران و شهرهاي بزرگ ايران كه گفته مي شود همگي بشدت در مقابل زلزله و ساير حوادث طبيعي آسيب پذيرند، با استفاده از فنون تصميم گيري گروهي و تحقيق در عمليات سعي شده وضعيت مكاني ايستگاه هاي آتش نشاني مورد ارزيابي و تجزيه و تحليل قرار گيرد. مطابق متدولوژي ارائه شده، جهت مكان سنجي ايستگاه هاي آتش نشاني در يك شهر انتخابي، ارزيابي هر ايستگاه بر اساس فرآيندي ساختار يافته در قالب يك مدل جامع مورد بررسي قرار گرفته است. بطوريكه بعد از تعيين شاخص هاي دخيل درموقعيت مكاني ايستگاه هاي آتش نشاني، شاخص هاي مذكور ارزيابي و وزن دهي شده و با تشكيل ماتريس تصميم گيري، ايستگاه هاي آتش نشاني موجود مطابق تكنيكي خاص امتيازدهي و نهايتا تجزيه و تحليل شده است.
در پايان، با ارائه مثالي كاربردي از مباحث تئوريك گفته شده، طريقه كاربري متدلوژي پشنهادي در ارزيابي مكاني ايستگاه هاي آتش نشاني شهرهايي همچون تهران و ساير كلان شهرهاي كشور نشان داده شده است. به اميد آنكه پژوهش حاضر بتواند گام موثري در بهبود تصميمات اتخاذ شده باشد و در آينده شاهد كاهش اثرات مخرب حوادث احتمالي باشيم.