بررسي نحوه ارائه خدمات توانبخشي به آسيب ديدگان زلزله در گيلان و فارس  Fulltext 

[ محمد كمالي ] - دكتراي آموزش بهداشت، استاديار دانشكده علوم توانبخشي دانشگاه علوم پزشكي ايران
[ محمدرضا مرادي ] - كارشناس ارشد فيزيوتراپي، دفتر امور برنامه هاي توانبخشي، سازمان بهزيستي كشور
[ منوچهر ارجمند ] - پزشك عمومي، معاون دفتر امور برنامه هاي توانبخشي، سازمان بهزيستي كشور

خلاصه مقاله:

بررسي ها نشان ميدهد كه ارائه خدمات توانبخشي درمناطي كه با بلاياي طبيعي روبرو بوده اند به صورت غير فعال (passive) صورت گرفته است. هرچند افرادي كه دچار عارضه و ناتواني گرديده اند، به تدريج و در فواصل زماني مختلف خدمات مورد نياز را دريافت كرده اند، ليكن مطالعه نحوه ارائه خدمات توانبخشي دردنيا حاكي از ضرورت تحول در شيوه هاي رسوم خدمات رساني در ايران ميباشد كه ضرورت رسيدگي هرچه سريع تر و بلافاصله بعد از وقوع حادثه به مجروحين را تاكيد مي نمايد. بدنبال حوادث طبيعي، دو گروه نيازمند به دريافت خدمات توانبخشي هستند، افراد عادي حادثه ديده و افراد معلولي كه در آن مناطق زندگي مي كنند. شناخت ويژگي هاي اين دو گروه و ترسيم وضعيت محوه ارائه خدمات به آنان، هدف از انجام اين مطالعه بوده است. مطالعه به شيوع توصيفي انجام گرفت . نمونه مورد مطالعه به شكل آسيب ديده بيشتر بوده است. تمامي افراد درهنگام زلزله در منزل بوده و هيچگونه آموزشي قبل از آن در مورد زلزله نداشته اند. افراد كم سوادتر بيشتر آسيب يدده اند. بيشتر افراد از ناحيه ستون فقرات دچار اختلال شده اند. اكثر افراد به خدمات فيزيوتراپي و وسايل كمكي نياز داشته اند. اكثر افراد براي دريافت خدمات شخصا مراجعه كرده اند. نيمي از افراد از سازمان بهزيستي خدمات را دريافت داشته اند. آسيب هاي نخاعي بيشترين نوع ناتواني ايجاد شده بود. وضعيت خدمات رساني از نظر مدرم مناسب توصيف نشده است. نيمي از آسيب ديدگان را افراد كمتر از 15 سال تشكيل داده اند. معلولين ساكن در روستاها در هنگام زلزله با مشكل بيشتري روبرو بوده اند. عدم آگاهي كادر خدمات رساني و حتي كادر پزشكي از ضرورت دريافت خدمات توانبخشي به موقع و نيازهاي آسيب ديدگان مشاهده شد كه بايد در برنامه ريزي ها مورد توجه قرار گيرد.