بررسي شيوع اختلال مزمن استرس پس از سانحه در بازماندگان سيل مردادماه 1378 شهرستان نكا  Fulltext 

[ مهرنوش هدايتي ] - كارشناس ارشد روانپرستاري، كارشناس مشاوره و راهنمايي موسسه آموزش علمي - كاربردي هلال ايران

خلاصه مقاله:

اين پژوهش به منظور تعيين شيوع اختلال استرس پس از سانحه به عنوان پيامد روانشناختي متعاقب بلاياي طبيعي در ميان بازماندگان صورت گرفته است.
اين پژوهش از نوع توصيفي – مقطعي است. آزمودنيهاي پژوهش يك صد تن از بازماندگان سيل شهرستان نكا هستند كه در دو گروه مورد بررسي قرار گرفتند.
الف – افرادي كه در طي حادثه فقط دچار خسارات مالي شده اند (52 نفر).
ب- افرادي كه طي حادثه مزبور عزيزي از بستگان را از دست داده اند (48 نفر). همچنين كليه واحدهاي پژوهش بر حسب سن به دوگروه زير 15 سال و بالاي 15 سال تقسيم شدند. ابزار گردآوري داده ها و پرسشنامه بوده و بر حسب شرايط سني در اختيار نمونه ها قرار گرفته و تكميل مي شد. داده ها به كمك آزمونهاي توصيفي و t-test تحليل و بررسي گرديده است.
بر اساس آزمون هاي انجام شده در افراد بالاي 15 سال شيوع بيماري در درجات مختلف 92 درصد بود كه با توجه به ميانگين امتياز كسب شده از پرسشنامه بر اساس آزمون t-test در ميان دو گروه از لحاظ شيوع بيماري اختلاف معني داري وجود دارد. (0/29 = P.VALUE) با استفاده از همان آزمون در افراد زير 15 سال شيوع بيماري در درجات مختلف 91 درصد بود 0/09 = P.VALUE محاسبه گرديد كه مبين عدم وجود اختلاف معني دار بين دوگروه مي باشد. همچنين اكثر افرادي كه يكي از عزيزان خود را از دست داده بود. (35 درصد) و افرادي كه متحمل خسارت شده بودند. (33 دصد)، علايم بيماري را در حد شديد از خود نشان مي دادند.
اين بررسي حاكي از شيوع بالاي اختلال استرس پس از سانحه مي باشد و حل اين مشكل، مستلزم حمايتهاي روانشناختي و پيگيريهاي بهداشت روان در ميان بازماندگان حوادث غير مترقبه مي باشد.
اين پژوهش به منظور تعيين شيوع اختلال استرس پس از سانحه به عنوان پيامد روانشناختي متعاقب بلاياي طبيعي در ميان بازماندگان صورت گرفته است.
اين پژوهش از نوع توصيفي – مقطعي است، آزمودنيهاي پژوهش، يكصد تن از بازماندگان سيل شهرستان نكا هستند كه در دو گروه مورد بررسي قرار گرفتند.
الف) افرادي كه درطي حادثه فقط دچار خسارات مالي شده اند (52 نفر).
ب) افرادي كه طي حادثه مزبور عزيزي از بستگان نزديك را از دست داده اند (48 نفر). همچنين كليه واحدهاي پژوهش بر حسب سن به دو گروه زير 15 سال و بالاي 15 سال تقسيم شدند. ابزار گردآوري داده ها، دو پرسشنامه بوده و بر حسب شرايط سني در اختيار نمونه ها قرار گرفته و تكميل مي شد. داده ها به كمك آزمونهاي توصيفي و t-test تحليل و بررسي گرديده است.
بر اساس آزمون هاي انجام شده، در افراد بالاي 15 سال شيوع بيماري در درجات مختلف 92 درصد بود كه با توجه به ميانگين امتياز كسب شده از پرسشنامه بر اساس آزمون t-test در ميان دو گروه از لحاظ شيوع بيماري اختلاف معني داري وجود ندارد. (0/29= P.VALUE) . با استفاده از همان آزمون در افراد زير 15 سال، شيوع بيماري در درجات مختلف 91 درصد بود و 0/09 = P.VALUE محاسبه گرديد كه مبين عدم وجود اختلاف معني دار بين دوگروه مي باشد همچنين اكثر افرادي كه يكي از عزيزان خود را از دست داده بوده (35 درصد) و افرادي كه متحمل خسارت شده بودند (33 دصد)، علائم بيماري را در حد شديد از خود نشان ميدادند.
اين بررسي حاكي از شيوع بالاي اختلال استرس پس از سانحه مي باشد و ح+AF77ل اين مشكل مستلزم حمايتهاي روانشناختي و پيگيريهاي بهداشت روان در ميان بازماندگان حوادث غير مترقبه مي باشد.