اثر مودهاي بالاتر در ارزيابي عملكرد قابهاي MDOF با استفاده از تحليل PushOver  Fulltext 

[ محسن گرامي ] - دانشجوي دكتري عمران - سازه دانشكده فني و مهندسي دانشگاه تربيت مدرس
[ فرهاد دانشجو ] - دكتراي مهندسي عمران - سازه دانشيار بخش عمران دانشكده فني و مهندسي دانشگاه تربيت مدرس

خلاصه مقاله:

در طراحي لرزه اي، اصل بر آن است كه مقادير ظرفيت تغيير شكل ومقاومت سازه با درصد ايمني كافي از مقادير نياز اعمال شده در اثر زمينلرزه هاي شديدتر بيشتر گردند. ظرفيتهاي لرزه اي ميزان توانايي سازه براي تحمل نيازهاي اعمال شده طي زلزله را مشخص مي كنند. نيازهاي لرزه اي ميزان شدت پاسخ سازه را طي حركات لرزه اندازه گيري مي نمايند. به منظور تبديل نياز هاي مقاومتي قاب SDOF به مقاومتهاي خمشي مربوط به طراحي سيستمهاي MOOD لازم است الگوي باري فرض گردد كه نياز مقاومت SDOF را در ارتفاع سازه توزيع نمايد. استفاده از آناليز استاتيكي غير خطي PushOver هنگامي مي تواند در ارزيابي لرزه اي سازه ها (بخصوص سازه هاي بلندمرتبه) موثر و دقيق باشد، كه تاثير مودهاي بالاتر ارتعاش در الگوي بار مفروض در نظر گرفته شده باشد. در الگوي بارگذاري آيين نامه ها، غالبا به مود اول ارتعاش، توجه شده است و براي جبران اين نقيصه در ساختمانهاي بلند، نيروي متمركز در تراز بام پيش بيني شده است (اثر شلاقي)، تعيين الگوي بار كه طي آن اثر مودهاي بالاتر منظور شده باشد، هدف مطالعه حاضر است كه براي اين منظور براي يك قاب چهارطبقه، 7 الگوي جديد بارگذاري مبتني بر تحليل هاي خطي و 6 الگوي جديد بارگذاري مبتني بر تحليلهاي غير خطي پيشنهاد نموده و با الگوي بارگذاري آيين نامه 2800 ايران و الگوي بار پيشنهادي (NEHRP-1994, FEMA 222A) به لحاظ عملكرد سازه مورد ارزيابي قرار گرفته اند. در قسمت دوم نيز قابهاي 4، 10 و 25 طبقه را تحت الگوي بار آئين نامه 2800 مورد تحليل استاتيكي قرار داده و نتايج را با حالت تحليل ديناميكي غير خطي (مبنا) مورد مقايسه قرار مي دهيم. نتايج تقحيق بر روي قابهاي مورد مطالعه، نشان مي دهد كه مودهاي بالاتر اثر قابل توجهي بر نيازهاي برش پايه و توزيع آن در ارتفاع دارند.