جامعه شناسي بلاياي طبيعي و امدادرساني به آسيب ديدگان

[ محمد كاركنان نصرآبادي ] - كارشناس ارشد جامعه شناسي

خلاصه مقاله:

نوشته حاضر به تبيين جامعه شناختي امدادرساني پس از فاجعه مي پردازد. بر اين اساس و از آنجاكه فاجعه از بزرگترين معضلات ومشكلات جوامع انساني است و به عنوان يك پديده اجتماعي موج بهم ريختگي و بي سازماني كاركرد و ساختار يك نظام اجتماعي مي گردد و فشار رواني و اجتماعي ويژه اي را بر آسيب ديدگان وارد مي كند.
در اين مقاله بر آن هستيم تا زلزله را به عنوان يكي از مهم ترين بلاياي طبيعي و فاجعه هاي جوامع انساني از ديدگاه جامعه شناسي برري كنيم و به منظور دستيابي به يك چهار چوب نظري مناسب جهت تبيين آن از مدل كنش – نظم الگزندر استفاده نموده ايم. در پايان نيز راهكارهايي ازمله تشكيل انجمن هاي داوطلبانه و سازمان هاي محلي، هماهنگي، ارتباط و همكاري مناسب سازمان ها، عدم پرسش سوالات تحريك كننده از آسيب ديدگان، ايجاد زمينه هاي مناسب براي مشاركت دادن خود آسيب ديدگان در امدادرساني و داشتن يك نظام پژوهشي مناسب جهت بررسي علمي و كارشناسي بلاياي طبيعي از ديدگاه جامعه شناختي پيشنهاد گرديده است.