كارآيي آنزيم هاي فسفات در خاك هاي آهكي همدان با كاربري گوناگون

[ علي اكبر صفري سنجاني ] - عضو هيات علمي دانشگاه بوعلي سينا، دانشكده كشاورزي، گروه خاكشناسي
[ زاهد شريفي ] - عضو هيات علمي دانشگاه بوعلي سينا، دانشكده كشاورزي، گروه خاكشناسي

خلاصه مقاله:

رويهم رفته نزديك به 30 تا 50 درصد فسفر خاك ها با پيوند استري به بنيان هاي آلي پيوسته و به ريخت آلي است. آنزيمي كه پيوندهاي استري ميان فسفات و مواد آلي را آبكافت (هيدروليز) ميكند، فسفاتاز نام دارد. فسفومونواسترازها مايه آبكافت پيوند استري ميان فسفات و مواد آلي هيدروكسيل داراي مانند فيتين، نوكلوتيدها، شوگرفسفاتها وگليسروفسفات ها شده و فسفر فراهم خاك را افزايش مي دهند (1). معدني شدن فسفر آلي در خاك به كمك فسفاتاز ها بستگي بالايي به ويژگي هاي زيستگاه دارد. براي نمونه بسياري از گياهان هنگام كمبود فسفر آنزيم فسفاتاز برون ياخته اي بيشتري مي سازند. گزارش شده است كه وجود ارتوفسفات فراوان در خاك مايه كاهش كارآيي آنزيم فسفاتاز در خاك مي شود (1و2). هدف اين پژوهش شناسايي تغييرات ودرجه كارآيي انزيم هاي فسفاتاز اسيدي و بازي در خاك هاي آهكي با كاربري گوناگون است.