مديريت روش مصرف كود در شرايط شور در توليد گندم

[ مسعود تدين نژاد ] - عضو هيئت علمي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي

خلاصه مقاله:

با توجه به وسعت اراضي شور از يك طرف و روند رو به تخريب كيفيت آبهاي اين مناطق از طرف ديگر بسيج همه جنبه درمقابله با اين شرايط سخت توليد در عرصه كشاورزي لازم مي باشد. يكي از راههاي كاهش اثرات سوء شوري مديريت تغذيه گياه و مديريت روشهاي مصرف كودهاي شيميايي در اين مناطق است. روش مصرف كودهاي شيميايي در اين مناطق بخوبي بررسي و جمع بندي نشده است وصرف نظر از مقدار كود، روش مصرف آن مي تواند باعث افزايش يا كاهش اثرات سوء شوري آب آبياري گردد.
تحقيق جامعي از كليه روشهاي مصرف كود را در شرايط شور با هم مقايسه كند انجام نشده است . سادانا و نيار (4) به اين نتيجه رسيدند كه مصرف خاكي و محلول پاشي سولفات منگنز، عملكرد گندم را نسبت به شاهد افزايش داد و مقدار آن از 1/6 تا 2/4 تن در هكتار گزارش گرديد. محمد و همكاران (3) گزارش نمودند كه كاربرد روي و آهن به طريق مختلف عملكرد را نسبت به شاهد افزايش دادند و با مصرف روي به طريق محلول پاشي، حداكثر عملكرد و غلظت روي دردانه بدست آمد. يلماز وهمكاران (5) اثر روشهاي مختلف مصرف سولفات روي بر عملكرد و غلظت روي در دانه ارقام مختلف گندم در خاكهاي آهكي تركيه را مورد آزمايش قرار دادند و به اين نتيجه رسيدند كه مصرف توام خاك ومحلول پاشي بهترين روش است. كوپر و بلاكني (2) با پاشيدن اوره، افزايش 2/9 درصد پروتئين دانه گندم را مشاهده كردند. و در اثر محلول پاشي سولفات آمونيوم همراه با سم فنيترون در هنگام مبارزه با سن گندم كه در سال 1374 و 1375 در بعضي از مزارع گندم كرمان انجام گرفت، درصد پروتئين گندم از 10 به 1/5 و از 9/2 به 10 درصد افزايش يافت (1).