|
( DEM) بمنظور افزايش دقت مدل ارتفاعي رقومي زمين GIS توسعه يك مدل شي گرا در محيط
نويسنده:
[ محمودرضا طباطبايي ] - عضو هيئت علمي مركز تحقيقات حفاظت خاك و آبخيزداري كشور
خلاصه مقاله:
در اغلب پروژههاي تحقيقاتي و يا اجرائي مرتبط با آب و خاك، مدل ارتفاعي رقومي زمين (DEM) از اهميت ويژهاي برخوردار بوده و به دفعات مورد استفاده قرار مي گيرد . ناكافي بودن عوارض ارتفاعي در نقشه هاي توپوگرافي خصوصا در مناطق مسطح، از جمله عمده ترين مشكلات در زمينه توليد DEM مي باشد . روش هاي مختلفي براي اصلاح DEMطراحي شده است . در اين زمينه Ferdi Hellweger (1997) روشي را طراحي نموده، كه قادر است با كاهش ارتفاع در لايه رقومي ارتفاعي زمين ( در محل شبكه آبراهه اي حوضه ) ، ضمن اصلاح آن، شبكه آبراههاي جديدي منطبق با الگوي جريان آب در حوضه توليد نمايد . Anh و (2004) Trung ، با استفاده از GIS و نقاط كنترلي برداشت شده توسط GPS اقدام به اصلاح DEM منتج شده
از تصاوير ماهوارهاي ASTER نمودند . (1981) Hannah ، الگوريتمهائي را براي ارزيابي خطاهاي DEM ارائه نمود . مبناي اصلي اين الگوريتمها، بر اساس مقايسه ارتفاع نقاط موجود در DEM با مقادير بدست آمده از ميانيابي نقاط ارتفاعي همسايگان آنها بود .(1984) Markو O’Callaghan ، از فيلترهاي مكاني جهت تصحيح خطاهاي سيستماتيك و تصادفي موجود در DEM استفاده نمودند . در اين فيلترها، ميانگين ارتفاع 8 سلول اطراف سلول مركزي محاسبه و سپس بجاي ارتفاع سلول مركزي جايگزين مي شود . در مجموع، عمده روشهاي ذكر شده متكي بر اصلاح DEM پس از توليد آن مي باشد . در مدل طراحي شده در اين تحقيق، اين امكان فراهم شده است كه بدون صرف هزينه، با توليد نقاط ارتفاعي بيشتر، دقتDEM در مرحله توليد افزايش يابد كه در نتيجه آن، حجم زيادي از پردازشهاي اصلاحي بعدي كاهش مي يابد .
كلمات كليدي:
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-SSCI09-SSCI09_618.html ]
|