تعيين دامنه رطوبتي با حداقل محدوديت (LLWR) و مقايسه آن با آب قابل استفاده گياه در برخي از خاكهاي استان همدان

[ اكرم نصرتي مياندوآب ] - دانشجوي كارشناسي ارشد خاكشناسي دانشگاه بوعلي سينا
[ علي اكبر محبوبي ] - دانشيار گروه خاك شناسي دانشگاه بوعلي سينا
[ محمدرضا مصدقي ] - استاديار گروه خاكشناسي دانشگاه بوعلي سينا همدان

خلاصه مقاله:

رطوبت قابل استفاده گياه ) ) Available water content, AWC بين دو حد رطوبتي FC و PWP نگهداشته ميشود . با توجه به محدوديت تهويه خاك در رطوبتهاي بالا از يك طرف و محدوديت مقاومت مكانيكي خاك در برابر رشد ريشه از طرف ديگر، رشد گياه، تنها در دامنهاي از رطوبت خاك، با محدوديت رو به رو نيست كه دامنه رطوبتي بدون محدوديت ) ) Non- Limiting Water Range, NLWR ناميده ميشود [.4] در اين تعريف تنها پارامترهاي، پتانسيل ماتريك، تهويه و مقاومت مكانيكي خاك در نظر گرفته شده است، در حاليكه عوامل محيطي و شرايط متغير مزرعهاي نيز در رشد گياه تأثيردارد . به همين دليل براي در نظر گرفتن تأثير ساير عوامل به ويژه شرايط محيطي بر رشد گياه، به جاي واژه NLWR ، دامنه رطوبتي با حداقل محدوديت ) ) Least Limiting Water Range, LLWR تعريف شده است . اين دامنه، محدودهاي از مقدار رطوبت خاك است كه در آن رشد گياه در ارتباط با پتانسيل آب، تهويه و مقاومت LLWR اثر بافت و چگالي ظاهري خاك را بر [6] .[ زو و همكاران 3] مكانيكي خاك با كمترين محدوديت روبهرو است LLWR از مفهوم [1] را گزارش كردند . همچنين بتز و همكاران LLWR بررسي و رابطه معكوس بين چگالي ظاهري و براي بررسي اثرات خاكورزي بر ويژگيهاي فيزيكي خاك استفاده نمودند . اين محققين گزارش كردند كه با افزايش تراكم خاك LLWR كاهش مييابد .
توجه به مفاهيم NLWR و LLWR در مورد رشد گياه مربوط به دهه اخير است . در اين زمينه علاوه بر همسويي بسياري از نظرات، گزارشهاي ضد و نقيض هم به چشم ميخورد . اين پژوهش با هدف بررسي ويژگيهاي خاك، مانند چگالي ظاهري، درصد رس و مواد آلي بر LLWR در برخي از خاكهاي همدان انجام شده است .