|
مناسبترين دور آبياري باراني و تاثير آن بر عملكرد و كارايي مصرف آب در اراضي چايكاري
نويسندهگان:
[ كوروش مجدسليمي ] - محقق بخش تحقيقات فني و مهندسي بخش تحقيقات خاك و آب، مركز تحقيقات چاي كشور [ فريد باقري ] - عضو هيأت علمي بخش تحقيقات خاك و آب، مركز تحقيقات چاي كشور
خلاصه مقاله:
در حال حاضر كشت و صنعت چاي در دو استان گيلان و مازندران در سطحي معادل با 32 هزار هكتار صورت مي گيرد در اين مناطق به دليل كمبود باران و پراكندگي نامناسب آن در بعضي از ماه هاي دوره رشد، هم چنين محدوديت منابع آب از نظر كمي و كيفي ايجاب مي نمايد كه برنامه ريزي خاصي تحت عنوان استفاده بهينه از واحد آب مصرفي و افزايش عملكرد در واحد سطح انجام پذيرد . اين برنامه ريزي مي تواند در قالب دور مناسب آبياري باراني باشد . آب مهمترين عامل محدودكننده محصول برگ سبز چاي در آب و هواي گرم و خشك است، به طوري كه در نبود محدوديت هاي ديگر، آبياري اصولي مي تواند به طور چشم گيري توليد محصول چاي را افزايش دهد در موارد بسيار زيادي، آبياري بيش از ميزان مورد نياز سبب آبشويي مواد مغذي، فرسايش و ماندابي شدن خاك و در نهايت كاهش شديد عملكرد، كيفيت و از بين رفتن بوته هاي چاي مي گردد آبياري باراني با فواصل زماني كوتاه ( متناوب در وسط روز ) ، به علت تداوم آبياري موجب افزايش رطوبت هواي اطراف بوته ها گرديده و مي تواند دماي هوا و در نتيجه دماي برگ را در ماه هاي گرم و خشك تعديل نمايد در تحقيقي در مالاوي، تانتون عنوان نمود كه پاسخ عملكرد بوته هاي
چاي به آبياري باراني هفته اي، حد واسط بين عملكرد حاصل از آبياري مه پاش روزانه و بدون آبياري قرار داشت اين طرح با هدف تعيين بهترين دور آبياري باراني و بررسي كارايي مصرف آب آبياري در اراضي چايكاري استان گيلان انجام شد
كلمات كليدي:
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-SSCI10-SSCI10_523.html ]
|