معدنكاري و توسعه پايدار با مديريت صحيح زيست محيطي  Fulltext 

[ فريبرز مهدوي طباطبائي فرد ] - كارشناس ارشد معماري و عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد ميانه و عضو جامعه مهندسان معمار و شهر ساز ايران
[ سعيد مهدلوئي ] - دانشجوي كارشناسي مهندسي فضاي سبز دانشگاه آزاد اسلامي واحد ميانه و عضو باشگاه پژوهشگران جوان و انجمن علمي مهندسي فضاي سبز

خلاصه مقاله:

بين معدنكاري و توسعه پايدار، يك ارتباط متقابل وجود دارد كه انجام يكي، نياز به ديگري را پديد مي آورد. اهميت معدنكاري فقط از نقطه نظر كمي يا مقداري مطرح نيست، مسئله مهمتر امكانات توسعه اي اين بخش است. توسعه پايدار، نتيجه فقط يك عامل نيست بلكه ماحصل يك مجموعه به هم پيوسته اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي ( سه بنيان توسعه پايدار ) است كه با برنامه ريزي مناسب در دراز مدت، نياز هاي متعدد يا چندگانه را برآورده سازد. يكي از اين نيازها، لزوم توجه جدي به ارزشهاي زيست محيطي معدنكاري است و مسئله احياي زيستي معادني كه متروك مي شوند. بايد توجه داشت كه توان اقتصادي هر كشور تا حد زيادي ميزان سرمايه گذاري آن كشور را در حفظ محيط زيست تعين مي كند، بنابراين توان اقتصادي عامل محدود كننده مهمي در احياي محيط زيست معادن و توسعه پايدار مي باشد. لذا بايد تحقيق و بررسي در جهت شناسايي مواردي كه بيشترين تأثير منفي بر محيط زيست را دارند صورت گيرد و بصورت اولويت بندي شده به رفع آنها تا جايي كه توان اقتصادي اجازه مي دهد اقدام شود. در اين مقاله ما ابتدا انواع تأثيرات منفي كه معدنكاري بر محيط زيست مي گذارد مورد بررسي قرار داده ايم و سپس عمليات معدنكاري را كه سبب اين تأثيرات منفي شده اند شناسايي كرده و ميزان سهم هر يك را با استناد به اعداد آماري مشخص كرده ايم و در نهايت به ارائه تدابير و راهكارهايي براي كاهش اين تأثيرات منفي و احياي محيط زيست پس از خاتمه فعاليت معدن و رها كردن آن پرداخته ايم.

معدنكاري، مديريت، توسعه پايدار، سنگ هاي زينتي، تأثيرات زيست محيطي، احياي محيط زيست.