[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

تشكيل دي اكسين و فوران هاي در زباله سوز و روش هاي كاهش و كنترل  Fulltext 

[ منيره مجلسي ] - مدير گروه بهداشت محيط

خلاصه مقاله:

دي اكسين يك واژه با فرمول كلي C12H4Cl4O2 براي خانواده اي از تركيبات آلي كلرينه است كه بعضي ازانواع آن حتي در مقادير كم اثرات فوق العاده سمي دارند. مولكول دي اكسين از دو حلقه بنزني كه با دو پل اكسيژني به هم وصل شده تشكيل يافته و در مجموع 75 تركيب مختلف را تشكيل مي دهند. فرمول كلي تمامي 75 ايزومر هاي دي بنزو –p دي اكسين هاي پلي كلرينه (PCDDS) ناميده مي شود. در ميان ايزومرهاي دي اكسين سمي ترين تركيب كه تاكنون شناخته شده است 2، 3، 7 و 8 تتراكلرودي بنزو پارادي اكسين (TCDD) است كه وزن مولكولي متوسط آن حدود 322 است. اين تركيب در شرابط استاندارد جامد است . نقطه ذوب آن خدود FE 577 و FE 581 است. حلاليت آن در آب 0/0002 در بنزن 57 و در اكتانول 1 ميلي گرم در ليتر است. تركيبات PCDD تا دماي FE1300 پايدار و بالاتر از اين دما تجزيه مي شوند. فشار بخار بسيار پاييني دارند (كمتر از يك ميلينيوم ميلي متر جيوه در شرايط استاندارد) كه حاكي از عدم تبخير اين ماده است. اين خاصيت فيزيكي همراه با پايداري دمايي و حلاليت در آب از مهم ترين خواص دي اكسين ها در محيط است. دي بنزو فوران هاي پلي كلرينه (PCDFS) ساختمان و شيمي مشابه دي اكسين ها دارند. اين دو گروه مي توانند 210 تركيب مختلف را داشته باشند كه حدود 75 عدد آن متعلق به گروه PCDDS و 135 عدد انمتعلق به PCDFS مي باشد. اين تركيبات سمي اكثرا در محيط و بدن موجودات پايدار و مقاوم مي باشند. دي اكسين ها مي توانند از طرق مختلف مثل خوردن مواد غذايي آلوده و حتي از طريق جفت و يا شير مادر وارد بدن انسان گردد.