برآورد زمان گپ جهت عبور وسايل نقليه در تقاطع هاي بدون چراغ راهنمايي بر اساس رفتار رانندگي در ايران  Fulltext 

[ محمد پورميداني ] - دانشجوي فوق ليسانس در رشته مهندسي حمل و نقل در دانشگاه علم و صنعت و كارشناس ارشد ترافيك شركت ره آورد طرح و انديشه

خلاصه مقاله:

در تجزيه و تحليل تقاطعات هم سطح در معابر شهري با سه دسته تقاطع مواجه هستيم:
1- تقاطعاتي كه در آن از چراغ راهنمايي زمان دار استفاد ه نشده است. دراين تقاطعات، تقاطع يا بوسييله چراغ راهنمايي چشمك زن و يا توسط تابلوهاي راهنما كنترل مي شود و مي تواند هيچ تابلو و علائمي نداشته باشد.
2- تقاطعاتي كه توسط چراغ راهنمايي زمان دار كنترل مي شوند.
3- ميدان.
در اين مقاله تقاطع هاي فاقد چراغ رهنمايي زمان دار مورد بحث و بررسي قرار گرفته اند. از عواملي كه در تعيين زمان تاخير وسايل نقليه در هنگام عبور از تقاطع تاثير گذارده، مي توان به رفتار رانندگان در هنگام عبور از تقاطع اشاره كرد. نحوه تاثيرگذاري اين پارامتر به اين صورت مي باشد كه وسايل نقليه جهت عبور از تقاطع نياز به يك حداقل زمان گپ بين وسايل نقليه در حركت هاي تداخلي با حركت مورد نظر خود، نياز دارند. اين زمان گپ به عواملي نظير اصلي و فرعي بودن خيابان، حداقل زمان گپ مورد قبول پايه، نوع حركت تداخلي، نوع وسيله و ... بستگي دارد. در كتاب راهنماي HCM روابط مربوط به محاسبه زمان تاخير آورده شدهاست. در اين روابط حداقل زمان گپ مورد قبول پايه در نظر گرفته شده است. اين حداقل زمان گپ دركتاب راهنماي HCM بر اساس رفتار رانندگان در كشور ايالات متحده امريكا تنظيم شده است. اگرچه اين زمان ها در بسياري از كشورها قابل استفاده مي باشد. ولي سازگاري چنداني با رفتار رانندگان در ايران ندارد. دراين مقاله سعي شده است تا با مطالعه رفتار رانندگان ايراني در تقاطع هاي بدون چراغ راهنمايي زمان دار، حداقل زمان گپ مورد قبول پايه براي رانندگان ايراني محاسبه گردد. با انجام اين كار، امكان شبيه سازي تقاطعات ايران در نرم افزارهاي ترافيكي كه جهت تعيين سطح سرويس و زمان تاخير تقاطعات استفاده مي شوند (مثل HICAP, HCS) فراهم مي شود.