حمل و نقل توسعه پايدار  Fulltext 

[ رضوان مهرابي ] - كارشناس ارشد
[ حسين گودرزي ] - كارشناس ارشد (مهندس)

خلاصه مقاله:

با تغيير نگرش هاي اقتصادي در مورد مفاهيم توسعه و مقبوليت كنوني مباحث توسعه پايدار، سياست گذاري ها و برنامه ريزي هاي اقتصادي نيز دچار تحول اساسي گشته است. توسعه صنايع سازگار با محيط زيست و توجه به عواملي همچون هزينه هاي خاري و اكوسيست هاي طبيعي در حال حاضر اهميت بسياري دارد و سياست گذاران تلاش مي كنند تا ضمن كاهش اثرات مخرب زيست محيطي بخش هاي مختلف اقتصادي، توزيع منابع و امكانات اقتصادي را نيز در جهت كمك به صنايع سازگار تر و يا كاهش هزينه هاي خارجي صنايع آلوده كننده منعطف نمايند.
بخش حمل و نقل نيز به عنوان بزرگترين مصرف كننده فراوردده هاي نفتي كه ساليانه حدود 40 درصد ازكل فراورده هاي نفتي را مصرف ميكند، به عنوان يكي از آلوده كننده ترين بخش هاي اقتصادي مي باشد كه آثار و تبعات زيان آور آن در بخش هاي مختلف به اقتصاد ملي زيان وارد مي كند. اين مقاله ضمن بررسي اثرات زيست محيطي دو بخش عمده حمل و نقل ريلي و حمل و نقل جاده اي به اثبات اين مطلب خواهد پرداخت. كه كاهش اثرات زيان بار آلودگي محيط زيست در بخش حمل و نقل در گرو تركيب فعلي سهم هر يك از اين شيوه ها و حركت به سوي افزايش سهم بخش حمل و نقل ريلي مي باشد.

توسعه پايدار ، محيط زيست ، راه آهن ، جاده ، آلاينده هاي محيط زيست