الگوي بهينه سيستم هاي حمل و نقل پايدار در كشورهاي در حال توسعه  Fulltext 

[ سيدقاسم كيانژاد ] - كارشناس ارشد جغرافيا و برنامه ريزي شهري ، مدرس دانشگاه

خلاصه مقاله:

امروزه نقش حمل و نقل در توسعه پايدار بسيار روشن و انكار ناپذير است. سهم چشمگير بخش حمل و نقل در توليد ناخالص داخلي كشورها حاكي از ارتباط تنگاتنگ آن با ساير بخشهاي اقتصادي و اجتماعي دارد. از سوي ديگر در بررسي نقش حمل و نقل در توسعه پايدار لازم است عواملي همچون برنامه ريزي كاربري اراضي، مديريت تقاضا و شهر نشيني مورد توجه قرار گيرد. هم اكنون اقدامات موثري در سرتاسر دنيا و بخصوص در كشورهاي توسعه يافته جهت افزايش پايداري الگوهاي توسعه بخش حمل و نقل صورت گرفته است. اما در كشورهاي در حال توسعه ايهن روند كند بوده است. از اين رو اين مقاله سعي دارد تا ضمن شناسايي مسائل و چالش هاي موجود در بخش حمل و نقل كشورهاي در حال توسعه و دلايل ايجاد انها به تحليل و پيش بيني اقداماتعملي براي رفع انها نيز بپردازد. سيستم هاي حمل و نقل پايدار كليه اصول توسعه پايدار نظير حفظ سلامتي مردم و محيط زيست، توجه جدي به اكوسيستم ها، استفاده پايدار از منابع تجديدناپذير و استفاده محدود از منابع تجديد پذير را مورد توجه قرار مي دهد. در اين راستا راهبردهاي افزايش پايداري در بخش حمل و نقل شامل مديريت تقاضا، توسعه فن اوري حمل و نقل عمومي نظير مترو، استفاده از سوخت هاي پاك، برنامه ريزي يكپارچه كاربري اراضي و حمل و نقل، استفاده از گزينه هاي جايگزين اتومبيل نظير دوچرخه سواري و پياده روي و تغيير در نگرش صاحبان خودروهاي شخصي و استفاده درست و منطقي از آن بوده است. رويكرد كلي حاكم بر روش تحقيق در اين مقالهم، روش كتابخانه اي و اينترنت بوده است، از اين رو راهبردهاي فوق عمدتا بر اساس منابع اينترنتي تدوين شده است.

حمل و نقل پايدار ، مديريت تقاضاي حمل و نقل ، مكانيزم توسعه پاك