مدل تعيين سهم مسافران قطار سريع السير بين شهري (مطالعه موردي: راه آهن سريع السير تهران - قم - اصفهان)  Fulltext 

[ عليرضا زمانيان ] - دانشجوي كارشناسي ارشد برنامه ريزي حمل و نقل دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات، كارشناس حمل و نقل و ترافيك شركت مهندسي مشاور مترا

خلاصه مقاله:

همواره راه اندازي يك شيوه (مد) جديد حمل و نقلي در يك كريدور موجب تغيير عمده در سهم هاي شيوه هاي موجود و تحت سرويس دهي مي شود. در اين ميان پارامترهاي تعيين كننده و متفاوت مد جديد است كه مي تواند در جذب ترافيك از مدهاي فعلي بسيار تعيين كننده باشد.
در اين مقاله، با تمركز بر مسيرپر ترافيك مسافري تهران – قم – اصفهان، بر آن شديم كه بر اساس فاكتورهاي مهم و حياتي در مقايسه سيستم هاي حمل و نقل مسافري، سهم قطار سريع السير ما بين كلانشهرهاي تهران – قم و اصفهان را پس از شروع راه اندازي توسط روشهاي مدلسازي كه در پي مي آيد محاسبه نماييم. راه اندازي اين مد جديد يكي از برنامه هاي كلان وزارت راه و ترابري در زمينه حمل و نقل ريلي بشمار ميرود كه هم اينك در دست مطالعات مي باشد.
جهت برآورد سهم مد مزبور با توجه دومتغير هزينه و زمان سفر مقايسه ها بين قطار سريع و مدهاي فعلي زميني (اتوبوس بعنوان نماينده حمل و نقل جاده اي عمومي، وسيله نقليه شخصي و قطار عادي) بر اساس روش AHP و مدل لوجيت و نيز مد هوايي (هواپيما) طبق مدل هزينه – زمان (پروبيت) صورت پذيرفت. در نهايت ترافيك مرتبط با مد جديد كه از نتايج كسب شده از سهم هاي خروجي از مدلسازي حاصل آمده است در سه رده ترافيك اصلي، انتقالي و القايي براي سال بهره برداري قابل محاسبه خواهدبود.

قطار سريع السير ، قطار عادي ، اتوبوس ، وسيله نقليه شخصي ، هواپيما ، AHP ، تابع مطلوبيت ، مدل لوجيت ، مدل پروبيت