بررسي كاربرد ضرايب تعديل كننده تصادفات (AMFs) در مديريت تصادفات انحراف از مسير  Fulltext 

[ غلامعلي شفابخش ] - استاديار دانشكده مهندسي دانشگاه سمنان
[ ميررحيم موسوي ] - كارشناس ارشدمهندسي عمران - راه و ترابري، دانشگاه سمنان

خلاصه مقاله:

تصادفات انحراف از مسير زماني اتفاق مي افتد كه وسيله نقليه ازجاده اصلي منحرف مي گردد و راننده قادر نمي باشد به صورت ايمن وسيله نقليه را به مسير اصلي جاده بر گرداند. سه هدف اصلي درزمينه طراحي حاشيه جاده وبزرگراه ها وجود دارد كه باعث كاهش تعداد تصادفات انحراف از مسير ميگردد. اولين هدف در طراحي بزرگراه ايجاد وضعيتي مناسب جهت نگه داشتن وسيله نقليه در مسير اصلي مي باشد دومين هدف مهندسي كمك به رانندگان به منظور برگشت به جاده و كنترل مجدد وسيله نقليه مي باشد. بعلاوه بازگرداندن وسيله مي بايست بگونه اي كنترل شده صورت پذيرد كه رانندگان دچار سردرگمي نشده و به خط مخالف مسير رفت و آمد و يا به ميانه بزرگراه ها منحرف نگردند. هدف سوم، كاهش شدت تصادفات انحراف از مسير در صورت برآورده نشدن دو هدف قبلي مي باشد. تنوع اعمال تدابير مي بايست به گونه اي در نظر گرفته شودكه اين سه هدف را مورد توجه قرار دهد. به منظور تصميم گيري در زمينه اينكه كدام تدابير مي بايست اعمال شود با استفاده از ضرايب تعديل كننده تصادفات مي توان ايمني مورد انتظار را براورد نمود. در اين مقاله ضمن معرفي ضرايب تعديل كننده تصادفات (AMFs) كاربرد انها در زمينه اهداف مديريت تصافات انحراف از مسير تشريح گرديده است و شش رفتار مهندسي كه اعمال انها مي تواند باعث كاهش شدت و توالي تصادفات حاشيه راه گردد مورد بحث و بررسي قرار گرفته است.

ضرايب تعديل كننده تصادفات (AMFs) ، ايمني ، حاشيه راه ، انحراف از مسير