رويكردهاي به كارگيري انرژي هاي تجديد پذير در صنعت حمل و نقل ايران  Fulltext 

[ مهدي استادي جعفري ] - دانشجوي كارشناسي ارشد برنامه ريزي حمل و نقل، دانشگاه آزاد اسلامي - واحد علوم و تحقيقات
[ ميقات حبيبيان ] - دانشجوي دكتراي برنامه ريزي حمل و نقل، دانشگاه صنعتي اميركبير - دانشكده عمران و محيط زيست
[ حسن جوانشير ] - دكتراي مهندسي صنايع، دانشيار دانشگاه آزاد اسلامي - واحد تهران جنوب

خلاصه مقاله:

رشد و توسعه جوامع انساني ، گسترش نيازها، محصولات و خدمات سبب افزايش توليدات صنعتي و مصرف بالاي انرژي درجهان شده است. امروزه بحران انرژي به يكي از مهم ترين مسايل بشر مبدل گرديده است. به طور يكه اكثر جوامع توسعه يافته در تلاش براي حل اين مشكل، روي به انرژي هاي تجديد پذير آورده اند. با توجه به جديد بودن اين مفهوم، در ادبيات مساله تعاريف بعضا متفاوتي ديده ميشود كه هر كدام با تمركز بر جنبه اي خاص سعي بر توضيح اين مفهوم مي نمايد. در اينمقاله ضمن تلاش بر ارايه تعريفي جامع و مانع براي اين انرژي ، سغي بر ارايه رويكردهايي براي توسعه آن در كشور ايران گرديده است. با توجه به اينكه به تازگي تلاش هايي در جهت شناسايي و استفاده از انرژي هاي تجديد پذير در صنعت حمل و نقل ايران در حال برنامه ريزي است، خط مشي هاي اين مقاله مي تواند به طور موثري در بيان نيازهاي صنعت حمل و نقل از اين انرژي ها از قبيل توليد مقرون به صرفه اقتصادي، سازگاري با محيط زيست، امنيت بالاي بهره برداري، نگهداري از تجهيزات و همگامي با فناوري هاي نوين راهگشا باشد.

انرژي ، تجديد پذيري ، سوخت ، صنعت حمل و نقل