مكانيابي بهينه محل مدارس و موسسات آموزشي جهت كاهش ترافيك شهري تهران  Fulltext 

[ محمود صفارزاده ] - دانشيار راه و ترابري، بخش مهندسي عمران، دانشكده فني مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس
[ علي عبدي ] - دانشجوي دكتري راه و ترابري، بخش مهندسي عمران، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس
[ اميرفرزين قرباني ] - دانشجوي كارشناسي ارشد راه و ترابري، بخش مهندسي عمران، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس

خلاصه مقاله:

نحوه استقرار فعاليتهاي عمومي دريك شهر مي تواند تاثير به سزايي بر حمل و نقل شهري و رفاه استفاده كنندگان از آن داشته باشد. يكي از فعاليتهاي مهم، فضاهاي آموزشي مي باشد كه پس از سفرهاي كاري بيشترين حجم سفر را ايجاد ميكند. هدف اين مطالعه تعيين مكان بهينه مدراس مي باشد كه باعث كمينه شدن مجموع طول سفر متوسط طول سفردانش آموزان شود و به تبع آن باعث كاهش استفاده از وسايله نقليه موتوري گردد و همچنين باعث ارتقاي سطح اموزشي ، بهداشتي و ... مدراس شود. براي تعيين محل بهينه فعاليتها لازم است كه از مدلهاي مكان يابي استفاده شود. مدلهاي مكان يابي به دوگروه مدلهاي اقتصادي و مدلهاي رفاعي تقسيم مي شوند ومدلهاي اقتصادي هب دو گروه مدلهاي پيوسته و مدلهاي مجزا تقسيم ميشوند. مدلها يپيوسته مدلهايي هستند كه در آن محل بهينه فعاليت مورد نظر مي تواند در هر نقطه اي از محدواه مورد مطاع واقع شود. در مدل مجزا محل بهينه از بين چند نقطه بالقوه انتخاب مي شود. در ادامه ضوابط و محدوديتهاي موجود در ايران در زمينه كاربريهاي همجواري، شعاع دسترسي و ظرفيت مدارس و ... جمع اوري گرديد. از بين مدل هاي اقتصادي موجود مدل كوپر كه يك مدل پيوسته مي باشد انتخاب شده است. در نهايت بررسي بر روي دبيرستانهاي منطقه 13 و دبستانهاي منطقه 7 تهران انجام شده است. در منطقه 13 مقايسه نتايج حاصل از مدل اقتصادي كوپر و آمار وارقام واقعي نشان مي دهد كه با استفاده از اين مدل بطور مطلوبي مي توان روي سفرهاي آموزشي تاثيرگذارد. همچنين از بين مدلهاي رفاعي، روش GIS انتخاب شده است كه به صورت موردي بررسي بر روي دبستانهاي منطقه 7 انجام شده است كه بسيار به شرايط رفاهي، بهداشتي و اموزشي دانش آموزان كمك ميكند. در اين تحقيق در ابتدا به مدلهاي اقتصادي و حمل و نقلي و بررسي موردي آن و سپس به مدلهاي رفاهي و بررسي موردي آن پرداخته مي شود.

مكان يابي مدارس ، مدل سازي ، حمل و نقل ، كاربري و ترافيك