مدل سازي مكان يابي دور مركزها با استفاده از برنامه ريزي رياضي: مطالعه موردي شهر دوبي  Fulltext 

[ اميررضا ممدوحي ] - استاديار مهندسي و برنامه ريزي حمل و نقل، موسسه عالي اموزش و پژوهش مديريت و برنامه ريزي، مدير گروه پژوهشي برنامه ريزي و اقتصاد حمل و نقل
[ سميه فاميان ] - كارشناس ارشد مديريت صنعتي، موسسه عالي اموزش و پژوهش مديريت و برنامه ريزي

خلاصه مقاله:

امروزه به علت پيشرفت و توسعه فن اوري سيستم هاي اطلاعاتي و ارتباطي، ايده استفاده از اين سيستم هاي پيشرفته در چارچوب روش هاي مديريت تقاضاي حمل و نقل مطرح شده است. مساله ترافيك مي تواند با تغيير و جابجايي تقاضا در قالب تغيير زمان شروع سفر، تغيير مقصد سفر، تغير وسيله سفر يا تغيير مسير سفر از طريق سيستم هاي اطلاعاتي و ارتباطي به گونه اي كه تقاضاي فر در زمان اوج كاهش يافته و توزيع آن يكنواخت تر شود، كاهش يابد. دور كاري از راهبردهاي مديريت تقاضاي سفر است كه وابستگي زيادي به اين سيستم ها داشته و از جمله مسايل مهم آن مكان يابي مراكز مربوطه است. در اين مقاله يافتن بهترين مكان ها براي دور مركزها به عنوان فضاي دوركاري با استفاده از مدلي رياضي از نوع برنامه ريزي خطي پيشنهاد گرديده است. از اينمدل براي يافتن مكان بهينه دور مركزها در سطح شهر دوبي به عنوان نمونه موردي استفاده شده ولي ميتوان از مدل پيشنهادي براي مكان يابي دور مركزها براي ساير شهرها نيز استفاده نمود. اين مقاله نشا ن مي دهد كه چگونه مي توان براي تاسيس و تخصيص دور مركزها ازمدل برنامه ريزي رياضي به عنوان يك ابزار كاراي مكان يابي – تخصيص استفاده كرد. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه مناطقي كه براي دوركاري مناسب تشخيص داده مي شوند، فقط از تعداد اندكي از ديگر مناطق جذب سفر دوركاري خواهند داشت و عمده سفرهاي مربوطه از نوع درو – منطقه اي هستند. يعني افراد مناطقي را براي دور كاري انتخاب مي كنند كه در آن زندگي مي كنند اين بدان علت است كه اين الگوي سفر دوركاري باعث كمينه شدن هزينه جابجايي خواهدبود.
بنابراين، مي توان ميزان آثار حمل و نقلي زيادي را انتظار داشت.

دوركاري ، دور مركز ، مدل مكان يابي ، برنامه ريزي خطي