مدل بهينه سازي بهره برداري از سيستم هاي رودخانه - مخزن بر پايه مديريت ريسك سيلاب  Fulltext 

[ بهرام ملك محمدي ] - دانشجوي دكتري گروه مهندسي آب، دانشكده مهندسي عمران دانشگاه تهران
[ بنفشه زهرائي ] - استاديار گروه مهندسي آب، دانشكده مهندسي عمران دانشگاه تهران
[ رضا كراچيان ] - استاديار گروه مهندسي آب، دانشكده مهندسي عمران دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

ايجاد تعادل بين اهداف كوتاه مدت نظير مهار سيلاب و توليد الكتريسيته و بلند مدت نظير تأمين نيازهاي آبي يكي از وظايف اصلي در مديريت بهره برداري از مخازن مي باشد . در اكثر مدلهاي بهينه سازي بهره برداري از مخزن در مقياس ماهانه، محدوديت هاي مربوط به مهار سيلاب در حد حفظ ظرفيت كنترل سيلاب سدها درنظر گرفته مي شود و عملاً خسارت هاي مورد انتظار سيلاب ها در برنامه ريزي ذخيره آب در مخزن در مقياس بلند مدت در نظر گرفته نمي شود . اين امر بخصوص در سيستم هاي چند مخزنه سري كه از انعطاف پذيري بيشتري در مهار سيلاب ها برخوردار هستند، اهميت بيشتري دارد . در اين تحقيق، رويكرد نويني براي مديريت بهره برداري از سامانه هاي دو مخزنه با تلفيق اهداف بلند مديريت تأمين نياز و كوتاه مدت كاهش خسارات سيلاب ارائه شده است . براي حل مدل بهينه سازي پيشنهادي، از الگوريتم ژنتيك استفاده شده و به منظور كاهش مشكلات محاسباتي، الگوريتم ژنتيك با طول كروموزوم متغيير (VLGA 1) با استفاده از روش - K نزديكترين
همسايه براي انتخاب جواب هاي اوليه VLGA ، انتخاب شده است . براي درنظر گرفتن خسارات ناشي از سيلاب در هر ماه، مقادير مورد انتظار خسارت با توجه به رونديابي سيلاب هاي با دوره بازگشت هاي مختلف در پايين دست مخزن تعيين مي شود . مجموع خسارت مورد انتظار سيلاب و خسارت عدم تأمين نياز در تابع هدف مدلVLGA حداقل مي گردد . نتايج مطالعه موردي انجام شده در سامانه دو مخزنه سدهاي بختياري و دز نشانگر كارائي مدل بهينه سازي ارائه شده در تأمين نياز و كاهش خسارات سيلاب پائين دست بوده است .

بهينه سازي ، خسارت سيلاب ، الگوريتم ژنتيك با طول كروموزوم متغير ، روش K نزديكترين همسايه ، بهره برداري بلند مدت و كوتاه مدت