مدل رگرسيوني احياء آبهاي زيرزميني آلوده و مقايسه آن با الگوريتم ژنتيك  Fulltext 

[ كاوه سوخك لاري ] - مهندسين مشاور پارس جوياب
[ حميدرضا صفوي ] - استاديار دانشكده عمران- دانشگاه صنعتي اصفهان

خلاصه مقاله:

از جمله مشكلات پيش روي توسعه پايدار ،آلوده شدن آبخوانها در اثر فرآيند صنعتي شدن است. روش پمپاژ – تصفيه ازجمله مرسوم ترين روش هاي احياء آبخوان هاي آلوده به مواد محلول است كه هزينه زيادي را نيز در بر دارد. با توجه به شرايط پيچيده آبخوان ها، استفاده از روشهاي جستجوي تصادفي در بهينه سازي روش پمپاژ – تصفيه عملا جايگزين روشهاي گرادياني شده است. از سوي ديگر روشهاي تصادفي غالبا داراي فرآيندي زمان بر بوده و حصول جواب بهينه در آنها تا حدي بستگي به حدس اوليه مناسب دارد. در اين تحقيق از برازش منحني به خط سير مركز سطح هاله آلودگي و ارائه يك مدل رگرسيوني در بهينه سازي روش پمپاژ – تصفيه استفاده شده است. قيود كيفي و كمي مرسوم به همراه تابع هدف هزينه در فرآيند بهينه سازي به كار رفته است. سپس نتايج به دست آمده با نتايج حاصل از روش بهينه سازي الگوريتم ژنتيك مقايسه گرديده است. استفاده از جواب حاصل از مدل رگرسيوني به عنوان حدس اوليه الگوريتم ژنتيك منحصر به كاهش چشمگير زمان اجرا شده است. با توجه به ماهيت تحليلي روش ارائه شده درر اين تحقيق و حجم نسبتا كم محاسبات رايانه اي ، از اين روش مي توان به عنوان تخمين اوليه در الگوريتم هاي تصادفي يا طرح اوليه عمليات احياء استفاده كرد.

احياء آبهاي زيرزميني, پمپاژ - تصفيه, بهينه سازي ، مدل رگرسيوني