كاربرد تصميم گيري گروهي فازي در مديريت منابع آبهاي زيرزميني  Fulltext 

[ حجت ميان آبادي ] - كارشناس ارشد، دانشكده عمران، دانشگاه علم و صنعت
[ عباس افشار ] - استاد، دانشكده عمران، دانشگاه علم و صنعت

خلاصه مقاله:

تصميم گيري يك امر ضروري در بسياري از زمينه ها از جمله : مالي، مهندسي، پزشكي و ... است . تصميم گيري چند معياره ) ) MCDM و تصميم گيري گروهي ) ) GDM دو روش قوي و پركاربرد براي حل مسائل تصميم گيري و انتخاب بهترين گزينه از بين گزينه هاي موجود است . تصميم گيري گروهي نظر شركت كننده هاي مختلف را اخذ و اين نظرات را براي رسيدن به يك اجماع گروهي مناسب با يكديگر تجميع مي كند . در اين مقاله انتخاب بهترين گزينه از بين 13 گزينه، براي تامين آب يك منطقه از طريق برداشت از منابع آبهاي زيرزميني مورد بررسي قرار گرفته است . 5 تصميم گيرنده نظرات خود را در مورد اهميت شاخص ها ( ميزان برداشت آب، هزينه پمپاژ، ريسك ) به چهار صورت متفاوت -1) رتبه بندي گزينه ها -2 رابطه اولويت فازي -3 رابطه
اولويت چندگانه -4 تابع مطلوبيت ) ارائه كرده اند . نظرات مختلف شركت كننده ها براساس يك مدل تصميم گيري گروهي با يكديگر تجميع شده و پس از برآورد ميزان توافق گروهي، گزينه برتر براي تا ٔ مين آب انتخاب مي گردد .

تصميم گيري گروهي فازي, توافق گروهي, تامين آب, ميانگين وزين مرتب شده(OWA)