مقايسه نياز آبي برنج و ساير محصولات زراعي در منطقه اصفهان جهت مديريت بهينه منابع آب  Fulltext 

[ علي سرحدي ] - دانشگاه صنعتي اصفهان
[ سعيد سلطاني ] - دانشگاه منابع طبيعي
[ سعيد پورمنافي ] -

خلاصه مقاله:

آب همواره يكي از عوامل مهم در بخش كشاورزي بوده و درسال هاي اخير بعنوان محدود كننده ترين عامل توليد در اين بخش مطرح شده است. افزايش نقاضاي آب به دليل افزايش جمعيت رقابت بين بخش هاي ديگر با بخش كشاورزي در دهه هاي اخير باعث شده كه به شكل مطلوبي از اين ماده حياتي استفاده نگردد. اين موضوع براي كشور ما كه درمنطقه خشك و نيمه خشك قرار دارد، بيشتر از ساير نقاط دنيا داراي اهميت مي باشد. از آنجايي كه بخش كشاورزي بزرگترين مصرف كننده آب مي باشد، لذا كشت ارقام متناسب با شرايط هيدرواقليمي محل و تعيين قابليت اراضي مي تواند يكي از گام هاي موثر جهت استفاده مطلوب و بهينه از منابع آب موجود باشد. منطقه اصفهان با بارندگي سالانه حدود 110 ميليمتر و تبخير و تعرق پتانسيل بالغ بر 2400 ميليمتر يكي از مناطق خشك كشور حساب مي آيد كه از لحاظ منابع آب به شدت در مضيقه مي باشد. بنابراين كشت محصولاتي از قبيل برنج كه داراي نياز آبي و تبخير و تعرق بسيار بالائي مي باشند براي اين منطقه فاقد هرگونه توجيه علمي مي باشد. طي مطالعاتي انجام شده با استفاده از تكنيك سنجش از دور توسط ماهواره IRS و سنجنده هاي WiFS , LISS III در طي سال هاي 2003 و 2004 سطح زير كشت برنج در منطقه اصفهان بالغ بر 20000 هكتار برآورد گرديد. بنابراين در راستاي توسعه پايدار و حفظ منابع آب بايستي بهترين كشت از نظر نياز آبي و شرايط اقليمي منطقه معرفي گردد. در ا ين تحقيق مقايسه اي بين نياز آبي و عملكرد برنج و محصولات ديگري چون گندم، جو، سيب زميني ، و … صورت گرفته است.

نياز آبي ، مديريت منابع آب ، برنج ، كشاورزي پايدار ، منطقه اصفهان