كاربرد مدل‌هاي الگوريتم ژنتيك و شبكه‌هاي عصبي مصنوعي در مديريت كمي- كيفي منابع آب زيرزميني  Fulltext 

[ نجمه مهجوري مجد ] - دانشجوي دكتري مهندسي عمران - محيط زيست ، دانشگاه تهران
[ فريدون غضبان ] - دانشيار دانشكده محيط زيست دانشگاه تهران
[ مجتبي اردستاني ] - استاديار دانشكده محيط زيست دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

شهر كاشان يكي از مهمترين شهرهاي مركزي ايران، واقع در كوير مركزي است كه ميزان سالانه آب آن براي مصارف شهري ۴۲ ميليون متر مكعب مي باشد . آب برگشتي مصارف شهري و كشاورزي از مهمترين منابع آلودگي اين آبخوان مي باشند . همچنين، برداشت بيش از اندازه آب از اين آبخوان، منجر به كاهش عمق، تا يك متر در سال شده است . اين مقاله با ارائه يك نگرش سيستماتيك به منابع سطحي و زيرزميني منطقه مورد مطالعه، ساختار جديدي را جهت تدوين سياست هاي مديريت كمي و كيفي پايدار آبخوان كاشان، ارائه مي نمايد .
به منظور برنامه ريزي كمي و كيفي سيستم، يك مدل بهينه سازي الگوريتم ژنتيك با تابع هدف تامين آب مورد نياز كشاورزي، كاهش هزينه هاي پمپاژ و كنترل نوسانات قابل توجه سطح آب زيرزميني توسعه داده شده است . به منظور يافتن توابع پاسخ آبهاي زيرزميني منطقه، يك مدل رياضي براي شبيه سازي كمي و كيفي آبخوان كاشان تدوين شده و با استفاده از اطلاعات موجود مربوط به نوسانات سطح آب زيرزميني و تغييرات غلظت آلاينده ها در آن، واسنجي و صحت سنجي شده است . نتايج اجراهاي مكرر مدل جهت آموزش شبكه عصبي مورد استفاده قرار گرفته است . معادلات مربوط به شبكه آموزش داده شده به عنوان معادلات پاسخ آبخوان در مدل بهينه سازي الگوريتم ژنتيك مورد استفاده قرار گرفته اند . نتايج، نشان دهنده كارايي اين مدل و اهميت جامع نگري در بهره برداري كمي و كيفي از آبخوان كاشان مي باشد .

برنامه‌ريزي كمي و كيفي, آبخوان كاشان, شبيه‌سازي كمي و كيفي, الگوريتم ژنتيك