اولين كنگره ملي مهندسي عمران (1383)

 

كاربرد لزجت مصنوعي مناسب شبكه بي ساختار در حل عددي جريان دو بعدي غيرماندگار روي بستر با شيب متغير و اصطكاك ناچيز

نويسنده‌گان:
سعيدرضا صباغ يزدي - استاديار دانشكده عمران دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي
مهيار محمدزاده قمي - مركز تحقيقات آب، بخش مهندسي سواحل و بنادر
علي كرماني - دانشجوي كارشناسي ارشد سازه‌هاي آبي دانشگاه صنعتي خواجه نصير‌الدين طوسي

خلاصه مقاله:

در اين مقاله يك مدل عددي براي شبيه‌سازي جريان‌هاي غير ماندگار معرفي شده است. با استفاده از اين مدل مي‌توان نوسانات تراز سطح آب را همراه با تغييرات سرعت بر روي بستر با شييب متغير در دو راستاي واقع در صفحه افق مدلسازي نمود. در اين مدل معادلات پيوستگي و حركت معادلات ميانگين عمقي با استفاده از شيوه رئوس سلول روش احجام محدود گسسته شده‌اند و تأثير تغييرات رقوم بستر در قسمت ثقلي معادلات اندازه حركت لحاظ شده است. محيط حل توسط يك شبكه مثلثي بي‌ساختار گسسته شده است تا امكان مدلسازي مرزهاي پيچيده هندسي بسادگي فراهم گردد. براي غلبه بر نوسانات عددي پديد آمده در حل صريح معادلات در غياب عبارتهاي ميراگر نوسانات (عبارتهاي بيانگر تاثير اصطكاك، لزجت و آشفتگي) از روش لزجت مصنوعي استفاده شده است. روش استفاده شده براي اعمال لزجت مصنوعي مناسب شبكه‌هاي بي‌ساختار بوده و نوسانات عددي ناخواسته را بگونه‌اي از بين ميبرد كه صدمه‌اي به دقت نتايج حل وارد نگردد. با استفاده از اين مدل جريان جزر و مدي شعاعي بر روي بستري بدون اصطكاك بشكل بخشي از يك كره شبيه‌سازي شذه است و نتايج حاصل از مدل با نتايج حاصل از حل تحليلي مقايسه شده‌اند

 

كلمات كليدي:

جريان غير ماندگار، معادلات آبهاي كم عمق، روش احجام محدود، شبكه بي ساختار


دریافت اصل مقاله: http://www.civilica.com/Paper-NCCE01-029_5229455477.html