حصول ايمني براي هر سازهاي همراه با رعايت جنبه هاي معماري، اقتصاد و سرعت كار و…ضرورت هر طراحي سازهاي ميباشد. درطرح سازههائي كه قرار است از ابتدا و از پي ساخته شوند،رعايت اين امر با آزادي بيشتري همراه است چرا كه هنوز سازه وجود خارجي ندارد در صورتيكه حصول ايمني لازم براي سازههاي ضعيفي كه قسمتهائي از آن ساخته شده باشد مشكلتر ميباشد.در مقالهي حاضر، يك ساختمان پانزده طبقهي بتني كه قسمتهائي از آن ساليان قبل ساخته شده و بدلايلي اجراي كار متوقف شده است مورد بررسي قرار گرفته و راهحلّي مناسب جهت ارتقاي ضرايب ايمني سازه در مقابل بارهاي ناشي از زلزله مطابق با تغييرات آئيننامهاي كه در طول چند سال ركود كاري ساختمان مزبور مطرح شده ارائه ميگردد. در مقاله نشان داده شده است كه با اضافه نمودن يك تير بتني در تراز بام و با عمقي مناسب براي بهم بستن ديوارهاي برشي مجزا از هم وبا اين تير از يك طرف و با سبكتر نمودن سازه از طرف ديگر، ضرايب ايمني سازه « قابي » ايجاد اثر به حد قابل قبول آئيننامهي بار گذاري زلزله رسيده است.

كلمات كليدي: