در اين مقاله اثر ميكروسيليس بر روي خواص مكانيكي كوتاه مدت بتن هاي با مقاومت زياد مورد بحث قرار مي‌گيرد. امروزه با توجه به اينكه استفاده از ميكروسيليس در بتن هاي با مقاومت زياد بسيار رايج گشته است، دانستن اثر اين ماده بر روي خواص مختلف بتن بسيار حائز اهميت مي‌باشد. ارتباط بين مقاومت، مدول الاستيسيته سكانتي و مدول الاستيسيته بازگشتي يكي از اين موارد است كه در اين تحقيق به آن پرداخته شده است. مورد ديگر تاثير طول دوره نگهداري مرطوب بر روي مقاومت دراز مدت اين بتن ها بوده است. در كارهاي آزمايشگاهي انجام شده در اين پژوهش نسبت آب به مصالح سيماني و مقداركل مصالح سيماني به ترتيب برابر 35/0 و 500 كيلوگرم بر متر مكعب در نظر گرفته شده‌اند. درصد ميكروسيليس جايگزين سيمان برابر0، 6، 8، 10 و 15 در صد بوده است. مقاومت 28 روزه بتن هاي مورد بحث نيز بين 58 تا 70 مگاپاسكال بوده‌اند. براي مطالعه اثر شرايط نگهداري بر روي ميزان مقاومت دراز مدت اين نوع بتن ها، مقاومت 400 روزه نمونه هاي نگهداري شده در شرايط اشباع تا زمان آزمايش با نمونه هاي نگهداري شده در اين شرايط به مدت 7 روز مقايسه گشته‌اند. نتيجه بدست آمده در اين خصوص آن است كه عمل آوري طولاني تاثير چنداني بر روي مقاومت دراز مدت بتن هاي داراي ميكروسيليس ندارد. اين موضوع در مورد بتن هاي بدون ميكروسيليس اين تحقيق صادق نيست. تحقيقات انجام شده در خصوص يافتن ارتباط بين مقاومت و مشخصه‌هاي مدول الاستيسيته و مدول الاستيسيته بازگشتي نيز نشان دهنده اين موضوع است كه مدل پيشنهاد شده توسط آيين نامه ACI 318 به خوبي اين روابط را در بتن هاي با مقاومت زياد مشابه اين تحقيق پيش بيني مي‌كند

كلمات كليدي:

بتن، ميكروسيليس، مقاومت، مدول الاستيسيته، مدول الاستيسيته بازگشتي.