يكي از روشهاي كنترل تراوش و آب‌بندي پي سدها, استفاده از ديوار آب‌بند از جنس بتن پلاستيك است. بتن پلاستيك به دليل دارا بودن نفوذ ناپذيري و شكل‌پذيري بالا, از جمله مصالح متداول براي ساخت اينگونه ديوارها مي‌باشد. در اين پژوهش ارتباط بين مقاومت بتن پلاستيك كه از آزمايش سه محوري به دست آمده است و رفتار تك محوري آن مورد مطالعه و ارزيابي قرار گرفته، و رابطه بين آنها ارائه شده است. آزمايش سه محوري به روش تحكيم يافته زهكشي نشده(CU) و در سنين مختلف 7, 28, 42 و 60 روزه انجام گرفته و نمونه‌ها تحت تنش‌هاي همه جانبه متفاوت 5/1, 3 و 5 كيلو‌گرم بر سانتي متر مربع قرار گرفته‌اند. نتايج مشخص كننده تغيير رفتار بتن پلاسيك از حالت ترد به حالت شكل‌پذير در سطوح پايين فشارهمه جانبه مي باشد. مشخصات مكانيكي بتن پلاستيك از جمله مقاومت و مدول الاستيسيته تك محوري و سه محوري و تاثير فشار جانبي بر مقاومت فشاري و مدول الاستيسيته سه محوري بتن پلاستيك مورد بررسي قرار گرفته‌اند

كلمات كليدي:

تنش سه محوري, بتن پلاستيك, بنتونيت, مدول الاستيسيته, آزمايش سه محوري تحكيم يافته زهكشي نشده(CU)