افزايش طول رودخانه كه با توسعه پيچاب ها همراه است، بوسيله فرآيند كوتاه شدگي رودخانه كه متأثر از وقوع ميان برهاي محلي بر روي پيچاب ها است، جبران م ي شود. پديده ميا نبر در حقيقت فرآيندي است كه در طي آن يك رودخانة آبرفتي در مسير خود، يك پيچاب مشخص را ترك كرده و جريان اصلي را در طول يك مسير نسبتًا مستقيم تر و كوتاهتري ادامه مي دهد. گاهي تحت شرايط مساعد ريخت شناسي رودخانه و جريان عبوري از آن، اين پديده بصورت طبيعي در خم رودخانه ها روي مي دهد، اما جهت توسعه و ساماندهي مسير رودخانه براي كشتيراني و كنترل سيلاب، بصورت مصنوعي نيز توسط بشر ايجاد مي گردد. در ميان برهاي مصنوعي جهت انحراف جريان از مسير خم رودخانه به داخل كانال ميان بر، مي توان از ديوارة نفوذناپذير از نوع سپركوبي يا ديوارة خاكي حفاظت شده، و يا ديوارة نفوذپذير از نوع شمع كوبي استفاده كرد . كاربرد ديوارة شمع كوب به دليل حجم كمتر مصالح و تعداد كمتر شمع در مقايسه با دي وار سپري فولادي، كاهش اثرات فرسايشي جريان در كف بستر بخاطر تقابل كمتر ديوارة نفوذپذير در مقايسه با ديوار خاكي حفاظت شده در برابر جريان، امتيازاتي را در بر دارد. با توجه به مطالعات كمي كه در زمينة اينگونه ميان برها و نحوة انحراف انجام گرفته است، در اين تحقيق جهت هدايت و انحراف جريان به داخل كانال ميان بر در مقطع مجاور كانال در رودخانه، از يك ديوارة شمع كوب دو رديفه استفاده شد و عملكرد آن در مقابل خطوط جريان و تأثير عوامل متعددي نظير درصد بازشدگي ديوارة شمع كوب، قطر شمعها و زاوية قرارگيري آن نسبت به خطوط جريا ن بر روي عملكرد آن، در مدل بررسي گرديد . مدل مورد استفاده براساس يك نمونه واقعي از پيچاب رودخانه و كانال ميان بر ساخته شده بود . نتايج آزمايشها با توجه به نسبت دبي انحرافي به دبي كل و نسبت بازشدگي شمعها به بازشدگي دو رديف شمع از يكديگر نشان داده شده اند.

كلمات كليدي:

پيچاب هاي رودخانه اي، ميا نبر، انحراف جريان، آب شكن شمع كوب، درصد بازشدگي، مدل آزمايشگاهي.