اين تحقيق به منظور بررسي تاثير روش هاي مكانيكي حفاظت خاك در دامنه ها و تاثير دو روش پپتينگ و كنتور فارو در مقايسه با شاهد وتاثر هر يك از روش ها در كاهش روان آب و جلوگيري از هرز آب و كنترل رسوب و افزايش رطوبت خاك با 3 تيمار در 3 تكرار در پاي دامنه هايي با شيب حدود 8 درصد به مرحله اجرا در آمده است. به همين منظور كرت هايي به ابعاد 15 ضربدر 15 متر احداث و در منتهي اليه شيب هر كرت حوضچه هايي به منظور اندازه گيري روان آب و رسوب طراحي گرديد. آماربرداري از روان آب و رسوب پس از هر بارندگي انجام گرديد و در پايان هر فصل تجزيه و تحليل آماري روي داده ها صورت گرفت. همچنين رطوبت خاك نيز در سه عمق اندازه گيري شد و موردمقايسه قرار گرفت. نتايج بدست آمده حاكي از آن است كه روش هاي بكار رفته تاثير بسزايي در جلوگيري از روان آب داشته و با توجه به اينكه فرصت نفوذ آب به داخل زمين بيشتر مي شود در نتيجه فرسايش كاهش رطوبت خاك افزايش مي يابد. در مقابل ميزان روان آب ايجاد شده در شاهد نسبت به دو سازه ديگر زيادتر بوده و اين امر با افزايش مدتزمان بارش شدت مي يابد در اين تحقيق ميداني از بين روش هاي بكار رفته، كنتور فارو بيشتر از پپتينگ از بروز روان آب و فرسايش جلوگيري نموده است. بررسي وضعيت رطوبلتي خاك نيز نشان داد كه كنتور فارو و پپتينگ به ترتيب به ميزان 38 و 19/9 درصد رطوبت بيشتري را نسبت با شاهد داشته و همين امر يعني افزايش رطوبتي خاك باعث تاثير در پوشش عرصه تحقيق شده است. تجزيه و تحليل آماري انجام شده نيز بيانگر آن است كه اختلاف معني داري در سطح 1% بين تيمارهاي اجرا شده نسبت به شاهد وجود دارد.

كلمات كليدي:

پپتينگ ، كنتور فارو ، روان آب ، رسوب ، رطوبت خاك ، حفاظت خاك