استفاده بهينه از آب باران و سيلاب در بسياري از نقاط جهان به ويژه در مناطق كم آب نظير كشور ما، سابقه اي تاريخي دارد. امروزه با استناد به تجارب گذشته و شناخت دقيق لايه هاي زمين، مي توان تكنيك هاي مختلف آبخيزداري و تزريق مصنوعي را بر اساس ژئومورفولوژي تبيين نمود. در اين راستاف سازندهاي آهكي به سبب پديده كارست (Karstication) و درز شكاف فراوان، يكي از مستعدترين طبقات جهت انباشت هرز آبها مي باشند. سازندهاي فوق شامل بخش هايي از گروه خامي، گروه بنگستان و به ويژه تشكيلات آسماري، در گوههاي زاگرس واقع در غرب، جنوب غرب وجنوب ايران، از جملهبخش وسيعي از استان بوشهر، داراي گسترش مناسبي هستند. از آنجايي كه طبقات آهكي مزبور از نظر توپوگرافي در نقاط مرتفع ترين نسبت به دشت هاي همجوار قرار دارند، لذا ذخيره آب درون آنها دشت هاي فرودست را نيز تغذيه خواهند نمود. اين بررسي اختصاص به تغذيه مصنوعي آهك ها مي پردازد، بدين منظور مناطق مختلف طبقات آهكي در دو گروه تاقديس ها و ناوديس ها مورد مطالعه قرار گرفته است. همچنين برخي نقاط مستعد در استان بوشهر نيز شناسايي و معرفي گرديده است. روشي كه در اين مقاله پيشنهاد مي گردد. استفاده از سدهاي شني مرحله اي (Sandy Dams) مي باشد. با استفاده از اين روش مي توان به اهداف زير دست يافت: 1- تغذيه آهك ها و در نتيجه برخي سفره هاي آبرفتي، تقويت چشمه ها و يا استفاده مجدد از طريق حفر چاه. 2- انباشت آب در پشت سد به سبب درشتي دانه ها و خروج ذرات دانه ريز 3- تبخير ناچيز ذخيره سد 4- ايجاد زمين مسطح و امكان استفاده جهت باغداري 5- جلوگيري نسبي از بروز سيل، با ذخيره مقدار قابل توجهي از سيلاب 6- جلوگيري نسبي از فرسايش خاك 7- امكان ساخت آسان 8- پايداري و دوام زياد

كلمات كليدي:

آب ، تغذيه مصنوعي ، طبقات آهكي ، سد شني چند مرحله اي