آب زير زميني تاثير قابل توجهي بر خصوصيات فيزيكوشيميايي و تكاملي خاك دارد. از اين رو افزايش اين عمق در شدت و ضعف واكنشها و فرايندهاي بيوفيزيكوشيميايي خاك موثر مي باشد. بشر بعنوان يكي از عوامل مهم تاثيرگذار با تغيير كاربري ودخالت در توزيع مصرف آب بر روند تكامل خاكها و همچنين بر خصوصيات فيزيكي وشيميايي آنها موثر ميباشد. در مطالعه اين اثر دشت «دهنو» در استان فارس در شرايط اقليمي نيمه خشك با مواد مادري آهكي مورد بررسي قرار گرفت. لازم به ذكر است سفره آب زيرزميني در دشت دهنو متغير و از سطح تا عمق پانزده متري متفاوت مي باشد. عمق آب زير زميني در امتداد دشت از دامنه هاي نسبتامرتفع به اراضي مسطح كاهش مي يابد. آب زير زميني منطقه كيفيت بالايي داشته و بدون محدوديت شوري مي باشد. اين آب رطوبت لازم جهت توسعه پوشش گياهي را تامين كرده و باعث افزايش ماده آلي خاك ميگردد. در منطقه مطالعاتي سه راسته خاك انتي سول، اينسپتي سول و مالي سول مشاهده مي شوند (2). خاكهاي انتي سول درمخروط افكنه هاي آبرفتي – واريزه اي بادبزني شكل و شيبدار مشاهده مي شوند. خاكهاي مالي سول در اراضي مسطح تا پشت در اثر افزايش مواد آلي در طول زمان ايجاد شده اند. آب زير زميني در تامين رطوبلت كافي براي تشكيل افق ماليك نقش عمده اي داشته است. خاكهاي اينسپي سول در منطقه مطالعاتي هم در اثر روند تكاملي خاكها و هم در اثر كاهش ماده آلي خاكهاي مالي سول به دليل فعاليتهاي كشاورزي و پائين افتادن سطح آب زير زميني ايجاد شده اند. افقهاي تشكيل شده از آهكهاي ثانويه و همچنين پراكنش شوري در واقع نشان دهنده توازن و گردش آب در پروفيل خاك و تاثير همزمان آبهاي سطحي و سفره هاي زير زميني بر خصوصيات و تكامل خاكهاي منطقه مي باشد.

كلمات كليدي:

مالي سول ، تكامل خاكها