يكي از فعاليتهايي كه اخيرا در زمينه استفاده بهينه از منابع طبيعي صورت پذيرفته، پخش سيلاب مي باشد. از آنجائيكه اين نوع فعاليت در قالب ايستگاه هاي تحقيقاتي انجام مي پذيرد، گسترش وترويج آن به پايش مستمر و ارزيابي تاثيرات آن بر روي جوانب مختلف بستگي دارد. بدين منظور جهت بررسي تغييرات كمي وكيفي سفره آب زير زميني دشت سرچاهان و عوامل موثر در آن و همچنين نقش پخش سيلاب در تغذيه سفره مذكور، از امار تغييرات كمي و كيفي ابهاي زير زميني، آمار بارندگي و آمار سيلابهاي منحرف شده است. نقشه هاي هيدروشيمي نيز با استفاده از آناليز زمين آمار محيط GIS تهيه گرديد و سپس تغييرات كمي و كيفي انمورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفت. بر اساس نتايج بدست آمده از سال 67 تا 71، افت سطح آب در سفره ادامه داشته است بطوريكه هيدروگراف واحد در حد فاصل زماني مهرماه 67 تا بهمن 71، روند نزولي و افت كلي معادل 44 سانتيمتر داشته است كه نتايج حاصل از محاسبات بيلان هيدروكليماتولوژي در سال 71 را تاييد مي كند. بعلت افزايش بارندگيهاي در طول سالهاي 72-76، سطح آبهاي زير زميني نزديك 4 متر افزايش يافته است. اثرات چندين مرحله سيل گيري طرح، عليرغم تاثيرگذاري نسبي در تغذيه سفره، درهيدروگراف كلي دشت مشخص نيست. اما در هيدروگراف پيزومترهاي حريم طرح قابل رويت است. همچنين ازمقايسه نقشه هاي شوري چاههاي كشاورزي در سالهاي 1375-1367 و نقشه شوري چاههاي كشاورزي در سال 1379 چنين بر مي آيد كه عليرغم تاثير گذشت زمان و برداشت زياد آب در قسمت مركزي دشت كه باعث افزايش شوري چاه هاي كشاورزي شده است، در ناحيه ايكه تحت تاثير پخش سلاب قرار دارد، تغييرات محسوسي ديده نمي شود كه اين مي تواند دليلي بر تاثير پخش سيلاب بر روي كيفيت آب زير زميني اين ناحيه باشد.

كلمات كليدي:

پيزومتر ، آبخوان ، بيلان ، تغذيه سفره ، افت سفره ، هيدروگراف ، هرمزگان