در سالهاي اخير با توجه به رشد روز افزون جمعيت و در نتيجه نياز بيشتر به منابع آب و از طرفي محدود بودن اين منابع بويژه در آبهاي زير زميني در مخازن آبرفتي و كاهش تدريجي حجم آنها بدليل بهره برداري مداوم شناسايي و بررسي راه حلهاي عملي براي تغذيه مجدد اين منبع حيات بخش الزامي است. دشت مورد مطالعه جزئي از مخروط افكنه وسيه رودخانه دز است. آنچه وضعيت هيدرولوژي منطقه بيان ميدارد تاثير جريانهاي سطحي موجود در تشكيل آبخوان دشت مي باشد. با توجه به مطالعات انجام شده قبل از اجراي طرح بر اساس نقشه تراز آب زير زميني و شبكه تيسن مقاطع ورودي و خروجي جريان آبهاي زير زمميني تعيين و تعداد 5 مقطع يا جبهه ورودي جريان آب زير زميني به آبخوان دشت تشخيص داده شده است. بر اساس محاسبات انجام شده در مقاطع مورد نظر با استفاده از مقادير (T) قابليت انتقال و گراديان هيدروليك حدود 46/26 ميليون متر مكعب سالانه از طريزق اين جبهه ها وارد سفره آبهاي زير زميني منطقه طرح مي شود و تنها خروجي آبخوان در قسمت جنوبي دشت قرار داردكه با توجه به محاسبات انجام شده حدود 8 ميليون مترمكعب سالاه از اين مقطع از آب زير زميني خارج مي شود. با توجه به وضعيت هدروگراف واحد دشت ملاحظه ميگردد كه آبخان بعبارتي سطح آب زير زميني بعد از اجراي طرح دچار تغييراتي گرديده است، ملاحظه ارقام نشان ميدهد تغذيه آبخوان نسبت به تخليه سالنه با توجه به خشكساليهاي اخير و بهره برداريهاي بعمل آمده در سالهاي اخير با افزايش سطح آب و در واقع با افزايش حجم روبرو بوده است. همانطور كه هيدروگراف نشان مي دهد آبخوان در دوره بعد از اجراي طرح 3/38 متر افزايش سطح آب داشته كه در دوره قبل از اجراي طرح افزايش 1/72 متر را نشان مي دهد. در محدوده بيلان با استفاده از رابطه h.s دلتا A = V دلتا، تغييرات حجم مخزن محاسبه شده چنانچه در دوره قبل از اجراي طرح 13/76 ميليون متر مكعب افزايش حجم مخازن ثبت گرديده است و بعد از اجراي طرح 27/04 ميليون متر مكعب افزايش حجم روبرو بوده است كه اين امر نشان دهنده تاثير روند مثبت تغذيه سفره بعد از اجراي طرح آبخوان در منطقه بوده است.

كلمات كليدي:

آبخوان ، جارمه ، مخروط افكنه ، قابليت انتقال ، تغييرات حجم