با توجه به رخنمون شدن كويرزايي بعنوان يك پديده نامطلوب در سطح جهان و موقعيت ايران كه نمونه بارزي از كويرزايي را نشان ميدهد، جلوگيري از پيشروي كوير جهت مديريت و توسعه پايدار اراضي، كاري اساسي بنظر مي رسد كه در صورت برخورد منطقي با آن نتيجه بهتري عايد خواهد شد. دراين پژوهش كه در منطقه اي به وسعت 1100 كيلومتر مربع در غرب كوير ابركوه با مختصات جغرافيايي 53 درجه سانتيگراد و 20 تا 53 درجه سانتگراد و 30 طول شرقي و 30 درجه سانتيگراد و 15 عرض شمالي انجام شده عوامل موثر بر رشد آتريپلكس مورد مطالعه واقع شد. دراين تحقيق پس از انجام مطالعات خاك شناسي و تهيه نقشه طبقه بندي خاك واحدهاي كاري مشخص و با حفر پروفيل خك در هر واحد (جمعا 28 پروفيل) از افقهاي cm 30-0، cm 100-60 و cm 120-100 نمونه خاك تهيه و خواص فيزيكي وشيميايي آنها بر اساس دستور العمل موسسه تحقيقات خاك و آب وزارت كشاورزي – نشريه شماره 893 تعيين گرديد. اطلاعات بدست آمده با استفاده از نرم افزارهاي SYSTA, EXEL مورد تجيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتايج بدست آمده نشان داد، سديم محلول در خاك سطحي (30-0 سانتيمتر) و زيرين (60-30 سانتيمتر) در رشد و موفقيت آتريپلكس تاثير مثبت و معني دار داشته ولي تاثير ميزان هدايت الكتريكي در سطح الارض مثبت و در تحت الارض منفي و تاثير درصد رس در خاك سطحي مثبت بوده است. همچنين وجود سخت لايه در تحت الارض عامل محدود كننده و باز دارنده بوده است. براي تعيين مكانهاي مناسب كاشت آتريپلكس با استفاده ازنتايج حاصله از اين پژوهش، مشاهدات صحرائي و اطلاعات موجود و با استفاده از نرم افزار ALES جدول قابليت اراضي و با كاربرد نرم افزار ILWIS نقشه قابليت اراضي تهيه گرديد.

كلمات كليدي:

كوير ، كويرزدايي ، آتريپلكس ، مديريت و توسعه پايدار اراضي ، ابركوه ، خصوصيات خاك