در اين مقاله راهكارهاي لازم براي برطرف نمودن معايب بادگيرهاي سنتي موجود در شهر كرمان ارائه شده است. از بادگيرهاي اين شهر براي هدايت هواي بيرون به داخل فضاي مسكوني و كمك به برقراري آسايش حرارتي در تابستان، استفاده مي شده است. برجهاي بادگير شهر كرمان داراي ارتفاعهاي متفاوتي مي باشند. كوتاه ترين اين بادگيرها داراي ارتفاع 2 متر از سطح بام يا حدود 5 متر از سطح حياط مي باشد. بلندترين اين نوع بادگيرها داراي ارتفاع 30 متر از سطح حياط است. متوسط ارتفاع اين بادگيرها 8 متر از سطح حياط، مي باشد. بادگيرهاي سنتي داراي محدوديتهائي مي باشند. در اين سيستمها گرد و غبار، حشرات در بعضي موارد پرندگان كوچك وارد ساختمان مي شوند. از ديدگاه ديگر قسمتي از هوا كه وارد بادگير مي شود، از قسمتهاي ديگر خارج مي شود. در برخي از اين بادگيرها، فقط يك طرف حفره هاي ورودي تعبيه شده است، در اين حالت مشكل ذكر شده برطرف شده است. از ديگر محدوديتهاي سيستمهاي سنتي آنست كه مقدار برودت در جرم ساختمان بادگير ناچيز مي باشد. در اين سيستمها از پتانسيل برودتي هوا به طور كامل استفاده نمي شود. با اعمال كوچكترين تغييرات، مشكل ذكر شده حل مي گردد. در شهر كرمان كه داراي اقليم گرم و خشك مي باشد، ايجاد سرمايش تبخيري فرآيندي مناسب در برآورد نمودن شرايط تهويه مطبوع مي باشد. براي افزايش بازدهي بادگيرها، تعبيه صفحه هاي سلوزي، پمپ آب نزديك دهانة ورودي بادگير از اهميت به سزائي برخوردار مي باشد. با توجه به اينكه سيستم پيشنهاد شده در يك مجموعة بسته از آب استفاده مي نمايد، بنابراين آب زيادي براي تأمين شرايط تهويه مطبوع، احتياج نمي باشد. نتايج و مشاهدات نشان مي دهند كه شرط استفاده از سيستم پيشنهاد شده آنست كه حدالقل سرعت باد 3 متر بر ثانيه باشد. سيستم ذكر شده براي مناطقي كه داراي اقليم گرم و خشك، مانند شهر كرمان مي باشند، توصيه مي گردد.

كلمات كليدي:

بادگيرهاي سنتي، سرمايش تبخيري، اقليم گرم و خشك