با توجه به توسعه و پيشرفت روشهاي عايق كاري در ساختمانها, انرژي كمتري را مي توان در سيستمهاي گرمايشي مصرف نمود. گرم كردن محيط يك خانه كار بسيار ساده اي است اما نگاه داشتن آن در يك دماي ثابت كار دشواري است. هنگامي كه ميزان انرژي مصرفي در محيط كاهش يابد, تعادل حرارتي ايجاد شده در محيط به منابع انرژي ديگر حساس تر شده (مثل نور آفتاب يا گرماي وسايل خوراك پزي) و سريعتر خود را با آنها منطبق مي كند. سيستمهاي گرمايشي جديد به علت وزن و حجم آبگيري كمتر بر خلاف سيستمهاي سنتي, ديگر كند نبوده و به تغييرات دماي اطراف خود, سريع پاسخ مي دهند. در اين مقاله نقش وزن و حجم آبگيري, در راندمان حرارتي رادياتور و شرايط راحتي داخل مورد نقد و بررسي قرار مي گيرد

كلمات كليدي: