مقاله حاضر پژوهشي است كه در عرصه دانش معماري صورت پذيرفته و ماهيتي راهبردي كاربردي دارد. اين پژوهش در پي دستيابي به اين سؤال محوري بوده است كه ميزان مصرف انرژي در ساختمانها با كاربري مصالح ساختماني مختلف و رايج (ساخت و ساز متداول امروزي كليه شهرهاي كشور) نسبت به ساختمانهايي كه طبق اصول فني طراحي و ساخته شده اند و عايقكاري حرارتي و استفاده از انرژي خورشيدي در آن مد نظر بوده چه تفاوتي داشته؟ و هزينههايي را كه از نظر اقتصادي متحمل مي شود چگونه است؟ و اينكه چگونه مي توان با اختصاص دادن بودجه و هزينه اي ناچيز موجبات ارتقاء كيفيت ساختمان ها را از ديدگاه تبادل حرارتي فراهم آورد و به صرفه جويي قابل توجهي در مصرف كل انرژي دست يافت .پژوهش حاضر بر روي دو ساختمان همجوار و در شهر قزوين صورت گرفته , كه اين دو توسط پژوهشگران طراحي شده و در حال اجرا مي باشد .مطالعه بر روي اين دو ساختمان شش طبقه اي با زير بناي 2000 متر مربع در عرض جغرافيايي 36 درجه شمالي انجام گرفته است . كه اين ساختمان اولين ساختمان نمونه با محاسبات عايق كاري و بهره گيري از انرژي خورشيدي در استان قزوين مي باشد

كلمات كليدي: