در اين مقاله بار حرارتي يك خانه مسكوني در تهران براي شرايط عايق كاري شده و معمولي محاسبه شده و نتايج مقايسه شده اند. خانه عايقكاري شده داراي ديوارهاي دو لايه بتوني با عايقي از پشم شيشه و شيشه هاي دو جداره در نظر گرفته شده است. مساحت گردآورنده هاي خورشيدي جهت تأمين بار حرارتي مورد نياز ساختمان محاسبه گرديده است. با توجه به محدوديت فضاي پشت بام خانه مورد نظر يك سيستم تركيبي فسيلي- خورشيدي براي خانه عايقكاري پيشنهاد شده است كه سهم انرژي خورشيدي در آن 76% مي باشد. براي تحليل اقتصادي مقاله از روش ارزش فعلي خالص (NPW) استفاده شده است. ارزش حال هزينه ها (PWC) نيز براي هر دو مورد محاسبه و مقايسه گرديده است. در سيستم تركيبي (هيبريد) ميزان صرفه جوئي سوخت فسيلي كه مي تواند باعث كاهش آلودگي و در نتيجه كاهش هزينه هاي اجتماعي مي گردد محاسبه و به عنوان درآمد پروژه در نظر گرفته شده است. در اين مدل درآمد فعلي خالص (PWB) سيستم هيبريدي در طول عمر سيستم بيشتر از ارزش حال هزينه هاي آن مي باشد، بنابراين مدل عايقكاري با سيستم تركيبي خورشيدي مقرون به صرفه مي باشد.

كلمات كليدي:

بار حرارتي، عايق كاري، گردآورنده هاي خورشيدي، ارزش فعلي خالص، سيستم تركيبي (هيبريد)،هزينه هاي اجتماعي، ارزش حال هزينه.