معماري سنتي ما ويژگي هاي غير فعال زيادي داشت، كه به خلق يك محيط مناسب دمايي در ساختمانها منجر مي شد و آسايش حرارتي ساكنين خود را بدون نياز به سيستمهاي گرمايشي و سرمايشي مكانيكي به بهترين نحو تامين مي كرد. اما اغلب ساختمانهاي امروزي ما، فاقد اين ويژگي هاي منحصر به فرد اقليمي هستند كه تامين شرايط آسايش آنها، مستلزم صرف انرژيهاي تجديد ناپذير زياد و هزينه هاي گزاف خواهد بود. اكثر اين تكنيكهاي غير فعال نه تنها نيازي به هزينه اضافي ندارند بلكه، باعث كاهش هزينه ساخت نيز مي شوند. دراين مقاله به معرفي چند تكنيك غير فعال خورشيدي پرداخته مي شود كه در ساختارهاي آزمايشي در مناطق مختلف گرم و خشك دنيا كارآيي بالايي خود را به اثبات رسانده اند. اين تكنيكها صرفاً در قست بام مورد بررسي قرار گرفته و در حالت كلي شامل سرمايش شبانه، سرمايش تبخيري، عايق هوا و استفاده از پوشش هاي مختلف در لايه آخر بام جهت انعكاس اشعه خورشيد و همچنين به عنوان عايق حرارتي مي باشد. و در نهايت پس از مقايسه نتايج بدست آمد، و با بررسي شرايط اقليمي مناطق كويري كشور و همچنين با توجه به مواد و مصالح مورد نياز و آساني استفاده از تكنيك، بهترين و اقتصادي ترين تكنيك اجرايي جهت دست يافتن به بيشترين ميزان افت دما معرفي مي شود.

كلمات كليدي:

ساختار آزمايشي ، تكنيك غير فعال ، سرمايش ، گرم و خشك ، بام