يكي از نقيصه هاي عمده در ساخت و سازمسكن در جهان، بعضاً هزينه بالاي ساخت و ساز است. هزينه بالاي فرآيند ساخت براي خانه هاي محلي يكي از بزرگترين هزينه هاي عمومي براي افرادي است كه خواستار آنند تا به اين نياز اوليه دسترسي داشته باشند. (كشور هاي در حال توسعه اي چون كشورهاي آفريقايي، مكزيك و … بيشتر با اين مشكل مواجه هستند) . اين مشكل در مناطقي كه مردم زير خط فقر زندگي مي كنند مشهودتر مي نمايد. يك راهكار مناسب براي اين موقعيت، استفاده از مصالح ساختماني جديدي است كه هدف آن پايين آوردن هزينه ساخت و در عين حال تامين نمودن وضعيت راحتي و حرارتي مناسب براي ساكنين ساختمان مي باشد. در اين مقاله سعي گرديده است كه به كاركرد اين نوع مواد و رسيدن به فرضيات مورد انتظار پرداخته شود. اين مصالح به طور كلي مي بايست داراي خصوصياتي چون امكان بازيافت، محلي (دردسترس بودن) و متشكل از اجزاء ارزان قيمت باشد. البته نتايج بدست آمده نشانگر آنست كه استفاده از اينگونه مواد مي تواند بگونه اي موثر كاهش هزينه هاي ساخت چه از لحاظ نيروي كاري ومصالح مورد استفاده را در پي داشته باشد، اي در حالي است كه سعي در تعالي وضعيت راحتي حرارتي در خانه هاي محلي لحاظ گرديده است. اين تكنيك ها ي راهكار نويد دهنده مي باشد كه مي توان با استفاده از آنها و رسيدن به ي الگوي مصرف انرژي يك تاثير چندگانه در كشورهاي مورد بحث را توسعه داد، و اگر اينگونه راهكارها در سطوح بسيار زياد استفاده گردند، مي توانند در كاهش معضل خانه سازي با هزينه گران شركت كنند.

كلمات كليدي:

پايدار (sustainable) ، مصالح ساختماني ، الگوي مصرف انرژي ، كاهش هزينه