در كشور ايران، اگر چه منابع انرژي به اندازه فراوان وجود دارد، اما طبيعي است كه، امكان دسترسي به اين منابع در نقاط دور و محروم بدليل كمبود نيروي ماهر فني ،ماشين آلات ،كمبود راه مناسب ،سختي حمل و نقل و.... بسيار مشكل است. لذا افراد انرژي لازم خود را با طرق مختلف كه از جمله رايج ترين آنها استفاده از درختان و نابودي جنگل ها مي باشد تامين خواهند كرد و در اين راه زيانهاي جبران ناپذيري به منابع طبيعي وارد ميشود، كه از آن ميتوان به تخريب ۱۸ ميليون هكتار جنگل در دهه اخير در كشور اشاره كرد. كه اين اثرات آن، خود ميتواند اكو سيستم طبيعي را از تعادل خارج نموده و خطرات فرسايش خاك را باعث شود كه همه آنها خود لطمه هاي وارده بر كشاورزي، جنگلداري و دامپروري را تشديد نمايد. نكته بسيار قابل توجه انرژي حاصله از سوزاندن بيوگاز ۳۰ تا ۴۰ درصد از انرژي سوزاندن مستقيم موادي كه از آنها در بيوگاز توليد مي گردد بيشتر است و ارزش گرمايي آن 6/1 كالري در ليتر مي باشد. در اين مقاله سعي گرديده روشهاي مناسب ساخت راهبري و نگهداري بيوگاز را در مناطق مختلف كشور بيان شود.

كلمات كليدي:

بيوگاز، انرژي ، ايران، استفاده مجدد