با افزايش آگاهي جوامع از خطرات جبران ناپذير آلودگي محيط زيست در نتيجه تخليه پسابها و مواد آلاينده به طبيعت، قوانين حفاظت از محيط زيست در دو دهه اخيربسيار جدي و سخت تر شده است. رعايت دقيق استانداردهاي زيست محيطي منوط به كنترل آلاينده هايي است كه بوسيله فرايندهاي تصفيه بيولوژيكي حذف نمي شوند، و فرآيندهاي ديگري به منظور حذف اين گونه مواد سمي مورد توجه قرار گرفته اند. فرآيند فتوكاتاليست سالهاست كه بعنوان يكي از راهكارهاي زيست محيطي در كشورهاي صنعتي دنيا بكار مي رود. فناوري نانو با ايجاد رويكردي نوين در صنعت فتوكاتاليست آينده اي بسيار وسيع را در اين زمينه نويد مي دهد. طي فرآيندهاي اكسايش فتوكاتاليزوري، مواد آلاينده در اثر تابش اشعه فرابنفش و در حضور كاتاليزورهاي نيمه هادي مانند دي اكسيد تيتانيم يا اكسيد روي بطور كامل تخريب شده و به CO2وH2O تبديل مي شوند. فتوكاتاليستهاي نانوساختار با خواص آبدوستي وقدرت كاتاليستي زياد به علت نسبت سطح به حجم بالاي آنها يكي از فناوريهاي كليدي در كنترل آلودگيهاي زيست محيطي مي باشند. از اين فناوري در سيستم هاي تصفيه آب، پساب و هوا مي توان به نحومطلوبي بهره برد. دراين مقاله انواع فتوكاتاليستها و مكانيسم عمل آنها درحذف آلاينده ها ونتايج برخي مطالعات انجام يافته در اين زمينه ارائه گرديده است.

كلمات كليدي:

فتوكاتاليست، آلاينده زيست محيطي، تصفيه، نيمه هادي