برخي سيستم‌هاي تصفيه پساب كه با روش لجن فعال راهبري مي‌گردد دچار حالت بالكينگ غيررشته‌اي1 مي‌باشند. در اين حالت لجن داراي رشد پراكنده بوده و حالت ژلاتيني پيدا مي‌كند. افزايش شاخص SVI و خروج لجن از سيستم بدليل عدم ته‌نشيني و همچنين كاهش راندمان حذف بيولوژيك موادآلي از پي‌آمدهاي حالت بالكينگ غيررشته‌اي مي‌باشند. در اين تحقيق دو عامل افزايش بارالي مواد قندي در فاضلاب خام و عدم تناسب يونهاي تك ظرفيتي به دو ظرفيتي در ايجاد حالت بالكينگ غيررشته‌اي موثر تشخيص داده شد. در اين بررسي از يك واحد نيمه‌صنعتي شامل انتخاب‌گر بيولوژيكي، حوضچه هوازني با ته‌نشين كننده ثانويه و مخازن تزريق موادشيميايي استفاده گرديد. آزمايشات pH، COD، MLSS و MLVSS بر اساس Standard Method 1991 انجام شده است. كاربرد انتخاب‌گرد بيولوژيك2 با زمان اقامت 20 ساعت از يك طرف باعث كاهش بارآلودگي به ميزان 50% شده و از طرف ديگر بدليل توليد اسيدهاي چرب pH پساب ورودي به حوضچه هوادهي را از 12 به 5/6 كاهش مي‌دهد.اجراي اين مرحله پديده بالكينگ رشته اي را بصورت كامل از بين برده و زمينه پيدايش بالكينگ غيررشته‌اي را كاهش مي‌دهد. جهت تنظيم ميزان يونهاي تك ظرفيتي به دو ظرفيتي موجود در پساب كه منجر به كاهش آب گريزي3سطحي باكتريها و از هم پاشيدگي توده‌هاي بيولوژيك4 مي‌گردد از املاح كلسيم استفاده گرديد. در اين مرحله يونهاي تك ظرفيتي به دو ظرفيتي به نسبت 2 به 1 تنظيم شد. استفاده از روشهاي فوق منجر به بهبود وضعيت ته‌نشيني، انسجام توده‌هاي بيولوژيك و بهبود شاخص SVI و كاهش آن به كمتر از 150 ميلي‌ليتر در ميلي‌گرم شده و زمينه تشكيل ويسكوز بالكينگ را بصورت كامل منتفي مي‌نمايد.

كلمات كليدي:

كارخانجات نوشابه‌سازي، بالكينگ غيررشته‌اي، قابليت ته‌نشيني، نسبت يونهاي تك ظرفيتي به دو ظرفيتي،‌ انتخاب‌گر بيولوژيك