از آنجا كه معدنكاري در ارتباط مستقيم با طبيعت و محيط اطراف مي‌باشد، اثرات سوء معادن بر محيط و طبيعت وابسته به آن مخصوصا در چندين دهه گذشته بيش از پيش مد نظر كارشناسان فني و اقتصادي و محيط زيست قرار گرفته است. خسارات وارده به زمين ها در معدنكاري به عوامل مختلفي از جمله شرايط توپوگرافي , روش استخراج و خصوصيات خاك موجود قبل از شروع معدنكاري وابسته است . محيط‌زيست ما مجموعه‌اي پيچيده است كه با سرعتي كم به واسطه تعامل بسيار زياد مخلوقات زنده اش با اجزائ آلي ومعدني سطح كره خاكي تكامل يافته است . معدنكاري در بر گيرنده عمليات متعددي نظير اكتشاف , استخراج و فراوري مواد معدني است كه هر يك اثرات خاص خود را بر محيط اطراف اعمال مي كنند . استخراج مواد معدني به صورت روباز و زيرزميني انجام شده كه شامل كانيهاي فلزي وغير فلزي مي باشد. اين منابع به عنوان مواد اوليه مورد نياز صنايع كليدي كشور مي باشند بنابراين استخراخ وبهره برداري از اين منابع باعث آلودگي محيط زيست مي شود . هر روش استخراج مي‌تواند بر محيط اثرات نامطلوبي داشته باشد، مثلاً معدنكاري سطحي علاوه بر ايجاد گودالها و تغييرات شديد در شكل اولية طبيعت، تغييراتي در كيفيت خاك و همچنين آلودگي‌هايي در آبهاي سطحي و زيرزميني يك منطقه به وجود مي‌آورد .در روش زيرزميني علي رغم حفظ شكل ظاهري طبيعت لااقل براي مدتي محدود در برخي نواحي باعث ايجاد پديده نشست خواهد شد. به علاوه باعث آلودگي هايي در اثر انتشار گازهاي سمي , گوگرد و غبار در هوا و همچنين تخريب چينه‌ها و طبقات زمين و اضمحلال سفره هاي آب زيرزميني مي گردند. در اين مقاله اثرات زيست محيطي انواع روشهاي استخراج در معادن از نظر آلودگي هوا, آب, تخريب زمين, صدمه به حيات وحش و آلودگي صوتي بررسي و مقايسه شده اند .

كلمات كليدي:

معدنكاري - محيط‌زيست- روش استخراج - آلودگي هوا, آب, صوتي