چهارمين همايش تخصصي مهندسي محيط زيست (1389)

 

بررسي روشهاي مختلف عايق بندي صوتي ساختمانها

نويسنده:
صابر رحيمي -

report icon خلاصه مقاله:

بر اساس پيشنويس آيين نامه صدابندي درساختمان ، حد مطلوب صدا در اتاق خواب 30 دسي بل، در اتاق نشيمن40 دسي بل و درآشپزخانه 45 دسي بل است و حداكثر صدا نبايد 5 دسي بل بيش از مقادير فوق باشد در غير اين صورت تاثيرات مخربي بر سلامتي انسان دارد كه شناخته شده ترين اثر جسمي آن صدمه به دستگاه شنوايي و از مهمترين آنها كاهش طول عمر مي باشد. بنابراين صدابندي و استفاده از عايق هاي صوتي و جداگرهاي مناسب درساختمان ها براي داشتن حد مطلوب صدا و كاهش آلودگي صوتي امري ضروري مي باشد تا از ورود صداهاي مزاحم بالاي 50 دسي بل به داخل ساختمان ها جلوگيري نمايد. عايق هاي صوتي بازدهي بالايي در جذب و كاهش صدا دارند و با طراحي و نصب مناسب آنها مي‌توان به كاهش صدا تا تراز مورد نظر رسيد. مقدار تضعيف انرژي صوتي در هنگام عبور از عايق ها بستگي به پارامترهاي مختلفي دارد اين مقدار در مواد مختلف به ويژه در فركانس هاي كم با افزايش ضخامت يا گذاشتن فاصله هوايي مناسب در پشت آنها به نحو محسوسي افزايش مي يابد. موادي مانند پشم سنگ ، اسفنج پلي استايرن و غيره از دو طريق كاهش انتقال صدا در ميان اجزاء متشكله سازه و يا جذب صدا در سطح، باعث افت انتقال صدا كه عبارت است از كاهش انرژي صوتي هنگام عبور از ديوار، كف، بام و غيره ، مي شوند و عايق صوتي بسيار مطلوبي در ساختمانها مي باشند. در اين تحقيق مزاياي مواد و مصالح جاذب صوت و روشهاي مختلف كاهش آلودگي صوتي مانند استفاده از فضاي سبز اطراف ساختمان، استفاده از ديوارهاي صوتي در جاده هاي كنار ساختمانها، چيدمان مناسب كاربري‌هاي مختلف اتاق‌ها در درون ساختمان‌ها و غيره در كاهش آلودگي صوتي در داخل ساختمانها ارائه شده است.

 

كلمات كليدي:

عايق بندي ، آلودگي صوتي ، تراز نوقه ، ساختمان


دریافت اصل مقاله: http://www.civilica.com/Paper-CEE04-CEE04_649.html